σχ-4Μέχρι πρότινος άκουγαν για την Κάλυμνο, τους σφουγγαράδες της, την σκληροτράχηλη φτιαξιά τους, τις εκπληκτικές ικανότητές τους στα βάθη των θαλασσών του κόσμου και πίστευαν πως όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Οι δυο μήνες εκπαίδευσής τους στη Σχολή Δυτών αποτέλεσε αιτία να διαπιστώσουν  ιδίοις όμμασι ότι η αξιοσύνη και η επιδεξιότητα των ντόπιων στο υγρό στοιχείο έχει περάσει στο γενετικό υλικό τους, στο DNA τους και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.

Είναι από τα πρώτα πράγματα που μας είπαν οι εκπαιδευόμενοι όταν τους συναντήσαμε χθες στο λιμάνι έξω από τη σχολή τους, δυο μέρες πριν από την αποφοίτησή τους και την αναχώρησή τους από την Κάλυμνο.

Κατέφθασαν απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας (Αθήνα, Πρέβεζα, Πήλιο, Γιάννενα, Σκύρο, Πόρο, Δράμα, Άγραφα, Κρήτη, Θεσσαλονίκη) για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στην υποβρύχια εργασία και προπαντός για να κάνουν κτήμα τους όλες τις απαραίτητες γνώσεις στην ασφαλή κατάδυση.

Η ευγνωμοσύνη τους απέναντι στους εκπαιδευτές τους για τα όσα τους έμαθαν, για τα μικρά αλλά σημαντικά μυστικά που τους κοινοποίησαν, για τις πολύτιμες συμβουλές τους, αλλά και ο θαυμασμός τους για όσα οι δάσκαλοί τους έχουν κατακτήσει από την πολύχρονη ενασχόλησή τους με το αντικείμενο, είναι έκδηλα  σε κάθε τους φράση, σε κάθε τους κουβέντα.

Τι θα πάρουν μαζί τους φεύγοντας; Σίγουρα σημαντικές γνώσεις και πληροφορίες, μοναδικές εμπειρίες, δυνατές φιλίες, αλλά και… πολύ θαλασσινή αλμύρα αφού οι καταδύσεις περιλαμβάνονταν στην καθημερινή τους σχεδόν εκπαίδευση.

Υψηλό επίπεδο χάρη στους εκπαιδευτές

σχ-14Δεδομένου ότι οι εν λόγω επαγγελματίες δύτες (και επισήμως από αύριο με την απόκτηση του διπλώματός τους) είναι και οι πρώτοι απόφοιτοι της σχολής μετά από επτά χρόνια διακοπής της λειτουργίας της, εξουσιοδοτούνται δικαίως να κρίνουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες, το επίπεδο της εκπαίδευσης, αλλά και να διατυπώσουν τις προτάσεις τους για το πως μπορεί η σχολή να πάει, όχι ένα, αλλά πολλά βήματα παραπέρα.

Το σύνολο των μαθητών θεωρούν πως χρωστούν πολλά στους εκπαιδευτές τους και δη στους: Δημήτρη Νυστάζο, Σκεύο Νυστάζο, Μουσελή Μιχάλη (Καλύμνιοι), Μάνο Μακριδάκη και Γιώτα Μαραγκάκη (Κρητικοί) οι γνώσεις και η εμπειρία των οποίων είναι αυτά που ανυψώνουν το επίπεδο της σχολής.

Όσον αφορά στον εξοπλισμό τόνισαν πως το μεγαλύτερο τμήμα του ανήκε στον εκπαιδευτή τους κ. Δ. Νυστάζο, ο οποίος δεν φείσθηκε όλων των απαραίτητων εργαλείων και μέσων που διέθετε στο καταδυτικό του κέντρο προκειμένου οι ίδιοι να εκπαιδευτούν σε πραγματικές συνθήκες. Κι αυτό γιατί η σχολή στερείται σύγχρονου εξοπλισμού.DSC05459

Στη συνέχεια αναφέρθηκαν στο θέμα της στέγασης και της σίτισής τους, σημειώνοντας πως μπορεί μεν  να μην καταβάλλουν δίδακτρα, αλλά η οικονομική τους επιβάρυνση είναι μεγάλη προκειμένου να καλύψουν τις υπόλοιπες ανάγκες παραμονής τους στο νησί. Το σισίτιο που τους παρέχονταν μια φορά την ημέρα από την Μητρόπολη σε καμιά περίπτωση δεν κάλυπτε τις καθημερινές τους ανάγκες σε φαγητό.

Διερωτήθηκαν μάλιστα γιατί δεν λειτούργησε η σχολή στα πρότυπα των παλαιότερων ετών όταν κάποιοι από τους μαθητές (βάση οικονομικών κριτηρίων) διέμεναν στις εγκαταστάσεις της, οι οποίες διέθεταν και κοινόχρηστους χώρους (κουζίνα, τουαλέτες).

Ο δύτης δεν αντικαθίσταται από μηχανές

Η βεβαιότητα και η σιγουριά τους για το αν θα μπορέσουν σύντομα να αξιοποιήσουν τον επαγγελματικό τους τίτλο είναι δεδομένη. Κάποιοι από αυτούς επιστρέφοντας στον τόπο τους τους περιμένει ήδη μια θέση στην αγορά εργασίας. Όπως άλλωστε επισημαίνουν «η δουλειά του δύτη είναι ένα επάγγελμα που δεν θα μπορέσει ποτέ να αντικατασταθεί από τις μηχανές».

Το απέδειξαν μάλιστα και στην πράξη αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα της εκπαίδευσής τους στην Κάλυμνο, όταν δύο φορές  χρειάστηκε να παρέμβουν και να κάνουν την πρακτική τους σε πραγματικές συνθήκες αν και σε δυο πολύ θλιβερά γεγονότα για την τοπική κοινωνία. Η πρώτη ήταν όταν έπεσε προ ημερών στο λιμάνι το αυτοκίνητο με τον οδηγό του και η δεύτερη προχθές με τον 35χρονο αλιέα  που ανασύρθηκε νεκρός από βάθος 53 μέτρων στη θαλάσσια περιοχή Λέβιθα.

Και στις δυο περιπτώσεις η ανάσυρση έγινε από μαθητές της σχολής, με την πλειονότητα να εξάρει τον Καλύμνιο Βασίλη Μαγκλή για τις καταδυτικές του ικανότητες.

Δεν χρειάζεται δύναμη, αλλά μυαλό

DSC05456Φυσικά και θα ήταν παράλειψη αν δεν σταθούμε στις δύο γυναικείες παρουσίες στη σχολή. Στην Κρητικιά εκπαιδεύτρια Γιώτα Μαραγκάκη και στην εκπαιδευόμενη Καλυμνιά Ελπινίκη Παζάκου, οι ικανότητες και οι επιδόσεις των οποίων δεν υστερούν στο παραμικρό από εκείνες των αντρών συναδέλφων τους. Όπως άλλωστε λένε και οι ίδιες η κατάδυση απαιτεί περισσότερο μυαλό και λιγότερο μυική δύναμη. Η Ελπινίκη ασχολούνταν μέχρι σήμερα με το τουριστικό κομμάτι της κατάδυσης και αποφάσισε να διευρύνει ακόμη περισσότερο το αντικείμενο της δουλειάς της. Η Γιώτα από την άλλη ασχολείται μ’ αυτή την δουλειά εδώ και χρόνια στο Ηράκλειο όπου εργάζεται σε αντίστοιχο κέντρο κάνοντας και υποβρύχιες εργασίες.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο έτερος Κρητικός εκπαιδευτής Μάνος Μακριδάκης είχε πρωτοέρθει στην Κάλυμνο το 1995 όπου και παρακολούθησε τη Σχολή Δυτών για να επιστρέψει την αμέσως επόμενη χρονιά με την ιδιότητα του δασκάλου, συνεχίζοντας να διατηρεί μέχρι και σήμερα  την σχέση του με το νησί.

Αναγκαία η αναβάθμιση της σχολής

Ο εκπαιδευτής κ. Δημήτρης Νυστάζος (απόφοιτος, μεταξύ άλλων και της Σχολής Βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού ΜΥΚ) στέκεται ιδιαίτερα στην άμεση ανάγκη αναβάθμισης της σχολής καταθέτοντας τις δικές του προτάσεις για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.

«Αρχικά θα έπρεπε να υπάρχουν προϋποθέσεις για την εισαγωγή των μαθητών πέρα από τις σωματικές τους δυνατότητες και ικανότητες (που κρίνονται στις ιατρικές εξετάσεις). Θα πρέπει οι μαθητές να είναι ήδη πιστοποιημένοι αυτοδύτες για να μην χρειάζεται να ξεκινούμε την εκπαίδευσή τους από μηδενική βάση. Ευτυχώς αυτή η φουρνιά των μαθητών -κάποιοι εκ των οποίων δεν είχαν προηγούμενη επαφή με το αντικείμενο- ανταποκρίθηκε εκπληκτικά  γρήγορα στις απαιτήσεις».

Πολύ σημαντική θεωρεί και την παραχώρηση του συνόλου των κτιριακών εγκαταστάσεων στη σχολή, όπως συνέβαινε παλαιότερα, ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει και να αναπτυχθεί σωστά. Σήμερα τους χώρους έχουν καταλάβει υπηρεσίες όπως το Λιμενικό Ταμείο, ο Οίκος του Ναύτου, το Λιμεναρχείο, η Υπηρεσία Τουριστικών Πληροφοριών του Δήμου κ.α.

«Δεν έχουμε ούτε ένα εργαστήριο το οποίο είναι απαραίτητο για την πρακτική εξάσκηση των μαθητών πριν βουτήξουν στη θάλασσα».

Όσον αφορά τέλος στον εξοπλισμό υπογραμμίζει την ανάγκη για την αγορά και προμήθεια καινούργιων και σύγχρονων υλικών.  Ο ίδιος διέθεσε πρόσφατα ένα αρκετά μεγάλο ποσό για να αγοράσει εργαλεία απαραίτητα για τις υποβρύχιες ηλεκτροσυγκολλήσεις προκειμένου να είναι εντάξει απέναντι στα παιδιά και στις γνώσεις που τους παρέχει.

Μάλιστα το επόμενο διάστημα ο κ. Νυστάζος θα αναχωρήσει για την Γαλλία προκειμένου να παρακολουθήσει τα μαθήματα της αντίστοιχης γαλλικής σχολής δυτών για δυόμισι μήνες ώστε να βελτιώσει κι ο ίδιος ακόμη περισσότερο τις γνώσεις του, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο και στην προαγωγή της τοπικής σχολής.

Διεύρυνση του χρόνου λειτουργίας της

Την αναγκαιότητα αναβάθμισης της σχολής επισημαίνει και ο διυεθυντής της, πλωτάρχης κ. Σωτήρης Μητσάκης ο οποίος αρχικά μας δίνει ένα σύντομο ιστορικό της, σύμφωνα με το οποίο πρωτοξεκίνησε τη λειτουργίς της το 1956 με Βασιλικό Διάταγμα, προκειμένου να καλυφθεί το κενό της άγνοιας και να σταματήσουν τα απανωτά ατυχήματα (γνωστά ως νόσος των δυτών). Το 2006 σταμάτησε τη λειτουργία της λόγω αδυναμίας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, όπου υπάγεται, να τη χρηματοδοτήσει. Επτά χρόνια μετά, με αποκλειστικό χρηματοδότη την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, η σχολή υποδέχθηκε ξανά τους πρώτους μαθητές της.

Ο κ. Μητσάκης υπογραμμίζει και την δυνατότητα διεύρυνσης του χρόνου λειτουργίας της σχολής πέραν της μιας εκπαιδευτικής περιόδου το χρόνο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε περισσότερους ενδιαφερόμενους να την παρακολουθήσουν.

«Παλαιότερα λειτουργούσε μόνο το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα προκειμένου η εκπαίδευση να γίνεται εκτός σπογγαλιευτικής περιόδου για να μπορούν να την παρακολουθούν οι σφουγγαράδες. Σήμερα έχουν εκλείψει οι λόγοι γι’ αυτό τον χρονικό περιορισμό».

 Επαγγελματικές προοπτικές

Από τους 21 εκπαιδευόμενους της σχολής οι 14 θα αποφοιτήσουν με το δίπλωμα του δύτη, ένας με την ιδιότητα του κυβερνήτη και επτά με την ιδιότητα του επιτηρητή (του κολαουζιέρη στη γλώσσα των σφουγγαράδων).

Εκτός από την σπογγαλιεία και την οστρακαλιεία (οι ειδικότητες αυτές διδάσκονται παγκοσμίως αποκλειστικά και μόνο στη σχολή της Καλύμνου) οι απόφοιτοι μπορεί να απασχοληθούν σε: ιχθυοκαλλιέργειες,  λιμενικά έργα, ανέλκυση ναυαγίων και διαφόρων βυθισμένων αντικειμένων, ποντίσεις αγωγών και καλωδίων, επιθεωρήσεις μόλων και καθαρισμό υφάλων πλοίων, τουριστική κατάδυση, υποβρύχιες ηλεκτροσυγκολλήσεις, αλλά και στην αξιοποίηση των θαλάσσιων κοιτασμάτων όταν και όποτε ξεκινήσει στη χώρα μας η εκμετάλλευσή τους.

Δύο λιγότεροι

Αξίζει να ημειωθεί ότι από τους 23 που άρχισαν να παρακολουθούν τα μαθήματα στη σχολή υπήρχαν στην πορεία δύο «απώλειες» εκ των οποίων ο ένας εγκατέλειψε στα μέσα της εκπαίδευσης και ο δεύτερος απορρίφθηκε στις ενδιάμεσες εξετάσεις λόγω ακαταλληλότητας και αδυναμίας ανταπόκρισης στις αυξημένες απαιτήσεις.

Στους προαναφερόμενους εκπαιδευτές πρέπει να προσθέσουμε τέλος και τα ονόματα των: Νικόλαου Ανδρεαδάκη διευθυντή Πολεμικού Ναυτικού, Νικόλαου Κουντούρη γιατρό υπερβαρικής ιατρικής,  Εμμανουήλ Γλυνάτση ΩΡΛ, Μιχαήλ Μονοκάνδυλο πνευμονολόγο, Εμμανουήλ Κόκκινο πλοίαρχο Ε.Ν. και Απόστολου Σκυλλά μηχανικό Ε.Ν..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s