DSC06801Οι γονείς, οι συγγενείς και οι δάσκαλοι του Γιώργου Τυρίκου Εργά αισθάνθηκαν ιδιαίτερα περήφανοι κατά τη διάρκεια της αποψινής βραδιάς στο Αναγνωστήριο «Αι Μούσαι» στην οποία παρουσιάστηκε η ποιητική του συλλογή “Του Ψυχού”. Όπως είπε και ο πρόεδρος του Αναγνωστηρίου κ. Παναγιώτης Γιαμαίος «ο Γιώργος είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση νέου Καλύμνιου επιστήμονα, γιατί, πέρα από τις σπουδές, την επιστημονική καταξίωση και την επαγγελματική αποκατάσταση, είναι δεμένος πολύ, μα πάρα πολύ, με την ιδιαίτερη πατρίδα του, την ιστορία της, τη φύση της, τη γλώσσα της, τους ανθρώπους της, τους θρύλους της, αυτό που εκπέμπει, τελικά, το νησί και σαγηνεύει κάθε δικό της βλαστάρι».

Και αυτό το δέσιμο, την αγάπη του για τη γενέθλια γη ο Γιώργος Τυρίκος Εργάς την εκφράζει με κάθε ευκαιρία και αφορμή, δίνοντάς της τη μορφή του αντίδωρου στα όσα του προσφέρει η Κάλυμνος: γνώσεις, υλικό, έμπνευση…

Για μια ακόμη φορά η έμπνευσή του είχε συγκεκριμένα πρόσωπα, αυτό της θείας Κατερίνας «χωρίς τη γνώση και τη μαθητεία κοντά της για τα ξωτικά, τους θρύλους, τους βίους των αγίων, αυτή η δουλειά δεν θα υπήρχε» αλλά και της μητέρας του που για τον ίδιο εκπροσωπεί την Καλυμνιά μάνα «που στερείται βασικά πράγματα για να προσφέρει στο παιδί της».

Στη συνέχεια απέδωσε στον εαυτό του τον χαρακτηρισμό «πνευματικό παιδί του Αναγνωστηρίου» αφού μέσα στον χώρο αυτό και από τις αφηγήσεις των βιβλίων πλάστηκαν οι πρώτες του εικόνες για την «παλαιά Κάλυμνο». Διακρίνοντας στο ακροατήριο συγγραφείς που με το έργο τους του έδειξαν το δρόμο, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον αντιπρόεδρο του Αναγνωστηρίου κ. Γ. Χατζηθεοδώρου «μεγάλωσα με ιστορίες του διαβάζοντας τα Καλυμνιακά Χρονικά», στον κ. Κ. Χατζηδάκη αναφερόμενος στο έργο καταγραφής του αρχείου της Δημογεροντίας, αλλά και στην αείμνηστη Νίκη Μπιλλήρη «έχω διαβάσει ότι έχει γράψει και ήθελα πάντα να της το πω».

«Λένε ότι τα βιβλία είναι οι γέροντες της εποχής μας. Εγώ είχα και τους γέροντες και τα βιβλία» σημείωσε ο συγγραφέας.

«Πάντα αργούν και πάντα μας περιβάλλουν οι οικείοι νεκροί»

Το θέμα της ποιητικής συλλογής του Καλύμνιου συγγραφέα και κατά συνέπεια της βραδιάς, ήταν ο θάνατος και δη η απόδοση τιμών στους νεκρούς μας, η μνημόνευσή τους, η “παρουσία” τους στη ζωή μας, η λαϊκή παράδοση και αφήγηση που τους θέλει παρόντες και κυρίως η εξομοίωση όλων μας όταν κλείσουμε πίσω μας την πόρτα της ζωής.

Γι’ αυτό και απέφυγε να προσφωνήσει στον χαιρετισμό του τους εκπροσώπους των αρχών και φορέων που παρευρίσκονταν στην αίθουσα «τα αξιώματα και οι στολές δεν έχουν καμιά σημασία στον θάνατο».

Καταπιάστηκε με τους νεκρούς θεωρώντας πως «όταν μιλάμε για πράγματα, τα αντιμετωπίζουμε καλύτερα, παρά όταν τα αποσιωπούμε. Σκεφτείτε τους νεκρούς σας, δεν μιλάτε γι’ αυτούς αλλά είναι πάντα εκεί». Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στη συλλογή του «πάντα αργούν και πάντα μας περιβάλλουν οι οικείοι νεκροί».

Με την τελευταία του δουλειά ο Γιώργος Τυρίκος Εργάς στέλνει παράλληλα και ένα μήνυμα αδελφοσύνης και αγάπης που ως έλλογα όντα εμείς οι ανθρωποι δεν έπρεπε να περιμένουμε το θάνατο να μας το υπενθυμίσει: αυτό της ισότητας.

Ανέφερε μάλιστα δυο παραδείγματα. Το πρώτο αφορούσε στη γιαγιά του που μαθητής του γυμνασίου τον συμβούλεψε να μνημονεύσει ένα ψυχοσάββατο όποιες ψυχές ήθελε και επειδή εκείνος είχε εμμονή την εποχή εκείνη με την κλασσική μουσική της πρότεινε τον Αντόνιο Βιβάλντι και τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπάχ. «Γιαγιά είναι καθολικοί όμως» της είπε για να του απαντήσει εκείνη «γιέ μου δεν πειράζει είναι πεθαμένοι» για να τους προσαρμόσει έξυπνα στα δεδομένα της και να τους μνημονεύσει ως “Αντώνη” και “Ιωάννη Σεβαστιανό”.

Το δεύτερο αφορούσε μια καντηλανάφτισσα στην Μυτιλήνη η οποία έκανε ψυχοχάρτι με τα ονόματα παιδιών προσφύγων που πνίγηκαν στη θάλασσα ασχέτως αν τα ονόματά τους ήταν Αχμέτ, Μοχάμετ κ.α.

«Η λαϊκή καρδιά όταν δεν πιέζεται από επίσημους φορείς μπορεί και δείχνει τεράστιο μεγαλείο» κατέληξε ο συγγραφέας.

Εκτός από ομιλίες η εκδήλωση περιελάμβανε και απαγγελίες ποιημάτων από τον Μανώλη Καζαβούλη, ενώ ο Κώστας Ζαφειρίου φίλος συγγραφέας-μουσικός και συνοδοιπόρος του Γ. Τυρίκου Εργά ερμήνευσε με τη συνοδεία της κιθάρας του μουσικά κομμάτια τα οποία έχουν κοινή έμπνευση (την λαϊκή προφορική λογοτεχνία) με τα ποιήματα που αναγνώστηκαν.

Τελικά κάθε άλλο παρά μια “ακόμη βαρετή ποιητική βραδιά ήταν η αποψινή στο Αναγνωστήριο Αι Μούσαι” όπως μας “φόβισε” ο Γιώργος Τυρίκος Εργάς δηλώνοντας στην αρχή της ομιλίας του συμπάθεια για το κοινό του….

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s