dsc07417«Ήταν που ένα κοριτσάκι τόσο δα (γι’ αυτό και την είπανε τοσοδούλα) υπέφερε τα πάνδεινα μέχρι να βρει τον πρίγκιπα των λουλουδιών και να ζήσει κοντά του ευτυχισμένη.
Ήταν ο χαμηλός και υποβλητικός φωτισμός του γνώριμου ζεστού χώρου.
Ήταν και τα μουσικά οργανάκια που συνόδευαν τη φωνή και τις αέρινες κινήσεις της παραμυθούς Γεωργίας Ηρακλή και….τα μικρά παιδιά που κάθονταν μπροστά της κρατούσαν την ανάσα τους μέχρι να τελειώσει η ιστορία που διηγούνταν.
Ο μίτος του παραμυθιού άρχισε να ξετυλίγεται και μικροί, μεγάλοι (γιατί η Γεωργία έχει φανατικούς ακροατές όλων των ηλικιών) κοιμηθήκαμε μέσα σε καρυδότσουφλα, ταξιδέψαμε πάνω σε νούφαρα, πετάξαμε στα φτερά του χελιδονιού. Ταξιδέψαμε σε κόσμους μαγικούς, με τα μάτια ανοιχτά».
Αυτά έγραφα την περασμένη άνοιξη έχοντας παρακολουθήσει μαζί με την μικρή μου κόρη, μια ακόμη αφήγηση της Γεωργίας Ηρακλή στο «Αμόνι», εκφράζοντας με τα γραφόμενά μου -πέρα από τον ενθουσιασμό μου για την αφηγηματική της ικανότητα- την ευγνωμοσύνη μου ως γονιός που η Γεωργία έχει δημιουργήσει ένα «στέκι παραμυθιών» στο νησί, ταξιδεύοντας από πέρυσι, τα παιδιά και τους γονείς τους στη μαγική χώρα των λαϊκών μας παραμυθιών και όχι μόνο.
Γιατί όπως λέει και η ίδια «τα παραμύθια ανοίγουν δρόμους σκέψης , ευαισθητοποιούν το ανεξάντλητο πεδίο δημιουργίας του κάθε παιδιού και συμβάλλουν στη γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη του».
Το «στέκι παραμυθιών» ανοίγει λοιπόν ξανά τις πύλες του με τη διαφορά ότι φέτος θα φιλοξενείται στο café bar “Roptro” όπου κάθε δεύτερη Κυριακή, αρχής γενομένης από την Κυριακή 9 Νοέμβρη στις 12 το μεσημέρι, μικροί και μεγάλοι θα ανανεώνουν το ραντεβού τους.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί η καλή μας παραμυθού μας μιλά για την τέχνη της αφήγησης, μας εξηγεί τους λόγους που τα παιδιά έχουν ανάγκη να ταξιδεύουν στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών, ιδιαίτερα στις μέρες μας που η… Κυρία Κρίση έχει εγκατασταθεί με το έτσι θέλω στα σπίτια μας και μας αποκαλύπτει τα σχέδιά της για τη φετινή επικοινωνία που θα έχει με τους μικρούς της φίλους.

-Γεωργία πως προέκυψε η αφήγηση παραμυθιών στη ζωή σου;
«Μοιραία! Έχω δύο υπέροχους φίλους -τους αποκαλώ “παραμυθογονείς”- που, ακούγοντας με να μιλάω και να τραγουδάω στο γιο μου ένα καλοκαίρι στο σπίτι τους, με προέτρεψαν να το κάνω. Μου έδωσαν και μου δίνουν ακόμα πολλές ιδέες και με ενθάρρυναν πολύ στη συστηματική ενασχόλησή μου με την αφήγηση, κάτι το οποίο δεν είχα σκεφτεί μέχρι τότε».
dsc07411-Άκουγες παραμύθια όταν ήσουν παιδί;
«Nαι, μεγάλωσα με παραμύθια. Έχω την χαρά και την τύχη να έχω μια μάνα υπέροχη που μου έλεγε συνέχεια παραμύθια. Παραμύθι για να φάω, παραμύθι για να κοιμηθώ, παραμύθι για να ηρεμήσω! Επίσης μου έλεγε πολλές ιστορίες βιωματικές από την Κατοχή, όσα θυμόταν, και ιστορίες του τόπου της. Πολλές από αυτές τις θυμάμαι μέχρι και σήμερα, και προσπαθώ να τις χρησιμοποιώ στις αφηγήσεις μου.
Θυμάμαι ότι πραγματικά χανόμουν και εγώ μαζί με τους ήρωες του παραμυθιού, πολλές φορές μάλιστα κλαίγαμε μαζί με τη μάνα μου αν το παραμύθι ήταν λυπητερό, και άλλες φορές γελούσαμε πολύ. Τα έλεγε βέβαια η μάνα μου με ένα πολύ όμορφο τρόπο! Πολλές φορές ακόμα την παίρνω τηλέφωνο για να μου πει κάποια που εγώ δε θυμάμαι καλά!»
-Τι πρέπει να διαθέτει κάποιος για να αφηγηθεί παραμύθια; Η τέχνη της αφήγησης είναι κάτι που μαθαίνεται ή είναι κάτι που διαθέτει κάποιος, ένα χάρισμα;
«Το πρώτο πράγμα για μένα που πρέπει να διαθέτει ένας αφηγητής είναι αγάπη και πάθος για τα παραμύθια και τις ιστορίες του. Η αφήγηση είναι τέχνη και πρέπει να υπάρχει ταλέντο. Πρέπει να υπάρχει ένα καλό ζύμωμα μεταξύ ταλέντου και μάθησης. Ανάλογα λοιπόν με τα υλικά που έχει ο καθένας μας, φτιάχνει και τη δική του συνταγή!»
-Πως επιλέγεις τα παραμύθια, τους μύθους που αφηγείσαι; Χρειάζεται μελέτη, δουλεύεις πάνω σε κάθε κείμενο;
«Αγαπώ πολύ και παθιάζομαι με παλιά λαϊκά παραμύθια , παραμύθια από όλες τις χώρες του κόσμου. Τα λαϊκά παραμύθια ενώ μοιάζουν ταπεινά, άτεχνα και μερικές φορές αφελή έχουν μέσα τους τα πάντα. Περιέχουν αλήθειες οι οποίες τελικά ισχύουν για όλους τους λαούς και την ανθρώπινη ψυχή, καλοσύνη, δολιότητα, ζήλια, χαρά κλπ. Διαβάζω πολλά παραμύθια βέβαια, όχι μόνο λαϊκά αλλά και πιο σύγχρονα. Μου αρέσουν επίσης και τα θεατρικά παραμύθια (θεατρικά έργα που διασκευάστηκαν για παιδιά) από συγγραφείς όπως Σαίξπηρ, Αριστοφάνης, Τένεσι Ουίλιαμς κ.α. Όλα αυτά θέλουν αρκετό διάβασμα και πολύ καλή προετοιμασία. Πέρα από το κείμενο που πρέπει να αφομοιώσω, θα πρέπει να σκεφτώ τον ήχο και την κίνηση μου, ποια μουσικά οργανάκια θα χρησιμοποιήσω και πού, έτσι ώστε να δέσει το παραμύθι με τη μουσική, το τραγούδι και την κίνηση! Συνήθως ξεχωρίζω κάποια από τα παραμύθια και τις ιστορίες που διάβασα για να φτιάξω μια θεματική ενότητα που θα παρουσιάσω και να ξεκινήσω τις πρόβες μου. Τα παραμύθια μου τα σκέφτομαι κάθε μέρα!»
-Αλήθεια τα μουσικά όργανα που με τα οποία συνοδεύεις την αφήγησή σου, τι επιπλέον της προσθέτουν;
dsc07409«Το κύριο επάγγελμά μου είναι η μουσική, και μάλιστα το κλασικό τραγούδι. Αυτό σημαίνει ότι έχω καλλιεργήσει τη φωνή μου έτσι ώστε να μπορεί να σταθεί με κάθε φυσικότητα όταν και όπου χρειαστεί στην αφήγηση, άρα λοιπόν δε θα μπορούσε να λείπει αυτό το στοιχείο από τις αφηγήσεις μου. Νομίζω πως η μουσική εμπλουτίζει την αφήγηση και αφήνει αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών, που πολλές φορές “τα ξυπνάει” από το ταξίδι του λόγου. Άλλωστε ο τρόπος που χρησιμοποιώ τα μουσικά όργανα αλλά και τη φωνή μου εξαρτάται και από το συναίσθημα εκείνης της στιγμής. Επίσης ας μη ξεχνάμε ότι η μουσική έπαιζε μεγάλο ρόλο πάντα στο θέατρο από τα πολύ παλιά ακόμα χρόνια ειδικά στην ελληνική παράδοση».
-Εκτός από ψυχαγωγία τι άλλο πιστεύεις ότι προσφέρεις στους μικρούς φίλους που σε παρακολουθούν;
«Από αυτά που μου λένε τα παιδιά και οι γονείς μετά από κάθε μου παράσταση είναι ότι τους ταξίδεψα. Νομίζω πως αυτό είναι και το ζητούμενο της αφήγησης, να σε ταξιδέψει αλλού, σε άλλα μέρη, σε άλλους κόσμους, παραμυθένιους, μακριά από την πραγματικότητα που ζεις. Στην εποχή που ζούμε όλα γίνονται πολύ γρήγορα και όλα τα έχουμε έτοιμα, ακόμα και τα παραμύθια τα βλέπουμε με εικόνες στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Τι μένει για τη φαντασία ενός παιδιού; Στην αφήγηση, αντίθετα, η φαντασία του παιδιού είναι απαραίτητη, και με τη βοήθεια της μουσικής και του τραγουδιού ενισχύεται και οδηγείται σε ασφαλή μονοπάτια. Επίσης ας μη ξεχνάμε ότι το παραμύθι από μόνο του έχει και θεραπευτική αξία. Η μαγεία των παραμυθιών έγκειται στη δύναμη τους να αποτυπώνουν με τη χρήση πολλαπλών συμβόλων πολλές θεματολογίες όπως για παράδειγμα τις κοινωνικές αντιφάσεις (αδικία/δικαίωση) , ηθικές έννοιες (καλό/κακό) κ.α. Πιστεύω πως τα οφέλη της αφήγησης παραμυθιού είναι πάρα πολλά που θα μπορούσαμε για πολλή ώρα να συζητάμε….».
-Υπάρχει τελικά αλήθεια μέσα στα παραμύθια;
«Τα παραμύθια είναι για να μαθαίνουν οι μικροί και να θυμούνται οι μεγάλοι… Όπως είπα και πριν, τα παραμύθια έχουν μια διδακτική αξία που έχει πολλές παραμέτρους, εξάπτουν τη φαντασία των παιδιών και αναπτύσσουν τη δημιουργικότητα τους, επεκτείνουν τη σκέψη τους και διευρύνουν το λεξιλόγιο τους. Πέρα όμως από όλα αυτά, τα παραμύθια θα έλεγα ότι ανοίγουν δρόμους σκέψης , ευαισθητοποιούν το ανεξάντλητο πεδίο δημιουργίας του κάθε παιδιού και συμβάλλουν στη γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη του. Όσον αφορά την αλήθεια, στα παραμύθια όλα επιτρέπονται και όλα γίνονται!»
-Τι είναι αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο και γοητεύει τα παιδιά στις αφηγήσεις που παρακολουθούν;
dsc05186«Τα παραμύθια ξεκινάνε πάντα με μια ήρεμη εισαγωγή και κλείνουν επίσης με έναν ήσυχο τρόπο. Ο χρόνος και ο τόπος είναι αόριστοι και όλα θίγονται με τον πιο απλό τρόπο που μπορούν να νιώσουν και να καταλάβουν τα παιδιά, ακόμα και οι ήρωες τον παραμυθιών είναι απλοί άνθρωποι, χωρίς ιδιαίτερα ταλέντα. Όλα αυτά λοιπόν ασκούν ιδιαίτερη γοητεία στα παιδιά. Παρακολουθούν με αμείωτο ενδιαφέρον τις παραστάσεις και αυτό είναι και όλη μου η χαρά!»
-Πόσο ανάγκη έχουν τα παιδιά σήμερα στην Ελλάδα της κρίσης το ταξίδι στο παραμύθι και το όνειρο;
«Είχα διαβάσει κάπου, σε ένα άρθρο, δε θυμάμαι, ότι ένα παιδί αποκαλούσε την κρίση, “Κυρία Κρίση”! Άρα λοιπόν η κρίση έχει πάρει σάρκα και οστά για τα παιδιά που τη βιώνουν μέσα στο σπίτι τους. Η Κυρία Κρίση λοιπόν πιστεύω ότι δεν κάνει καλό σε καμία τέχνη, αλλά αντίθετα κλείνει τους ανθρώπους στο καβούκι τους, αφού πρέπει να λύσουν βασικά θέματα βιοπορισμού και επιβίωσης. Γι΄αυτό και πιστεύω πως τα παιδιά έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από τα παραμύθια τώρα. Μπορούν μέσα από αυτά να ξεπεράσουν τους φόβους και την ανασφάλεια που τους προκαλεί η Κυρία Κρίση και να εμπνέονται από τους ήρωες των παραμυθιών που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν όλες τις κακουχίες, και τα καταφέρνουν πάντα στο τέλος».
-Η φετινή σου επικοινωνία με τα παιδιά θα έχει κάτι το ιδιαίτερο, κάτι καινούργιο;
«Φέτος αλλάζουμε χώρο, θα βρισκόμαστε σε ένα πολύ όμορφο και ζεστό καφέ, στο «Ρόπτρο» , όπου οι γονείς θα μπορούν παράλληλα να απολαύσουν ένα ζεστό ρόφημα αλλά και τα παιδιά το χυμό τους μαζί με παραμυθένια κεκάκια. Σχεδιάζω θεματικές Κυριακές με αφιερώματα σε μεγάλους παραμυθάδες αλλά και ιστορίες από τον τόπο που μας φιλοξενεί, την Κάλυμνο.
Επίσης από πέρυσι είμαι αφηγήτρια στο Ναυτικό Μουσείο Καλύμνου, μια εμπειρία πραγματικά όμορφη και υπέροχη. Όλα τα αντικείμενα που βρίσκονται στο μουσείο κουβαλάνε και αυτά την ιστορία τους άρα η παραμυθού ξετυλίγει αυτό το κουβάρι της μνήμης, παρουσιάζει το αντικείμενο με έναν άλλο τρόπο, που μπορεί να είναι η καθημερινή του χρήση στο παρελθόν. Μέσα από τις ιστορίες το παρελθόν συνδέεται με το παρόν, μέσα από το παραμύθι γνωρίζουμε καλύτερα την εξέλιξη της ανθρώπινης ύπαρξης, την πορεία της στον χρόνο και στον χώρο».
-Ποιο είναι το δικό σου αγαπημένο παραμύθι; Αν ήσουν ήρωας παραμυθιού ποιος ή ποια θα ήθελες να είσαι και γιατί;
«Το αγαπημένο μου παραμύθι που ήθελα να μου αφηγείται ξανά και ξανά η μάνα μου είναι μια ιστορία άγνωστη σε πολλούς και λέγεται Μαρούδα! Ένα παραμύθι που όταν το φέρνω στη μνήμη μου ξυπνάνε όμορφες μυρωδιές από τα ανέμελα παιδικά μου χρόνια! Από τότε που ξεκίνησα να αφηγούμαι σε κοινό σκέφτομαι συνέχεια αυτό το παραμύθι και τον τρόπο που μου το έλεγε η μάνα μου, από όποιον άλλο και αν το άκουγα δε με ενθουσίαζε το ίδιο. Έχει γενικά πολύ διδακτικό χαρακτήρα και είναι πολύ πλούσιο σε περιγραφές αλλά και σε συμβολισμούς. Σκέφτομαι να το πω και αυτό φέτος στις αφηγήσεις μου!»
-Ολοκληρώνοντας την κουβέντα μας θα ήθελα να μου πεις αν πιστεύεις ότι εκτός από τα παιδιά, έχουν και οι μεγάλοι ανάγκη τα παραμύθια.
«Θα σου θυμίσω μόνο τα λόγια του Χαραντί, ενός Άραβα Αφηγητή, που είπε πως «τα παραμύθια δεν φτιάχτηκαν για να αποκοιμίζουν τα παιδιά, αλλά για να αφυπνίζουν τους μεγάλους».


 

Βιογραφικό σημείωμα
photo.phpΗ Γεωργία Ηρακλή γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη ξεκινώντας τις σπουδές της σε ηλικία 8 ετών. Στα 15 της χρόνια ξεκίνησε Μονωδία με καθηγήτρια την Βαϊούλη Βασιλική και Ανώτερα Θεωρητικά (τάξη Καρτάλη Α.) όπου και πήρε το πτυχίο Αρμονίας. Συνέχισε να σπουδάζει Μονωδία στο Αριστοξένειο Ωδείο (τάξη Γ. Καραγκούνη) απ΄ όπου και αποφοίτησε με Άριστα.
Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια στην Ελλάδα με καθηγητές τους Kurt Equiluz (Ληντ και Ορατόριο), Κ. Πασχάλη (Άριες και Ληντ), Δάφνη Ευαγγελάτου και Σόνια Θεοδωρίδου.
Έχει λάβει μέρος στα Δημήτρια και σε άλλους ανεξάρτητους καλλιτεχνικούς θεσμούς.
Σπούδασε Πιάνο και Αντίστιξη και συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις εντός και εκτός Θεσσαλονίκης.
Τέλος, έχει παρακολουθήσει μαθήματα μουσικοπαιδαγωγικών στο σύστημα DALCROZE με καθηγήτρια την Α. Παναγιώτου.
Διδάσκει τραγούδι, θεωρητικά, προπαιδεία και ορθοφωνία σε πολλά ωδεία και θεατρικές ομάδες.
Από το 2012 ασχολείται και με την αφήγηση και δραματοποίηση παραμυθιών για παιδιά προσχολικής ηλικίας και δημοτικού.
Για περισσοτερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της: http://aerostato.weebly.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s