assets_LARGE_t_420_54516105«Παιδιά πνιγόμαστε, βοηθήστε. Όσοι δεν είστε Λέσβο και δεν μπορείτε να βοηθήσετε σε είδος,  στείλτε κανένα φράγκο. Υπολογίστε πως με 50 ευρώ έχουμε βρει τον τρόπο να δίνουμε ένα γεύμα σε 100 άτομα. Ειλικρινά δεν έχουμε κάνει ποτέ τόσο επείγουσα έκκληση, αλλά είμαστε στα όριά μας, έχουμε εκατοντάδες κόσμο από Συρία και Αφγανιστάν κατά κύριο λόγο οικογένειες και παιδιά σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Και 5 ευρώ βοηθούν. GR 5401405990599002101026620 Αlpha Bank , ΜΚΟ Αγκαλιά….Κοινοποιείστε, είναι πραγματική ανάγκη».

Λίγες ώρες μετά την επείγουσα έκκληση που έκανε μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο facebook o Καλύμνιος  συγγραφέας Γιώργος Τυρίκος Εργάς  που ζει στη Μυτιλήνη και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της ΜΚΟ «Αγκαλιά», η ανταπόκριση του κόσμου ήταν άμεση και συγκινητική.

«Έχετε ανταποκριθεί τόσοι πολλοί και με τόση θέρμη καρδιάς που δεν ξέρω ρε παιδιά…ευχαριστώ. Ο,τι δίνετε μεταφράζεται άμεσα σε τροφή και ρούχα για ανθρώπους που τρέχουν μακριά από τη φρίκη και την αδικία του πολέμου».

alilegihΣτη Λέσβο τις τελευταίες ημέρες γίνεται κυριολεκτικά χαμός.  Κάθε μέρα η θάλασσα ξεβράζει εκατοντάδες ανθρώπους. Περισσότερες οικογένειες με παιδιά, γυναίκες εγκυμονούσες και ασυνόδευτα ανήλικα.

Και οι άνθρωποι της ΜΚΟ «Αγκαλιά» με επικεφαλής τον ιερέα Στρατή Δήμου τρέχουν νυχθημερόν να προσφέρουν στους συνανθρώπους τους αγάπη, φιλοξενία, περίθαλψη, καλώντας μικρούς και μεγάλους να σηκωθούν από τον καναπέ τους.

Κι επειδή άλλο να ακούς και να διαβάζεις  για τους ανθρώπους αυτούς από την τηλεόραση και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άλλο να τους βλέπεις και να τους ζεις  από κοντά, επικοινωνήσαμε με τον Γιώργο Τυρίκο Εργά:

-Γιώργο τι γίνεται στη Μυτιλήνη τις τελευταίες ημέρες; Δώσε μας μια εικόνα των προσπαθειών που καταβάλλετε για να συντρέξετε τους ανθρώπους που φθάνουν στο νησί, ρισκάροντας την ίδια τη ζωή τους, η αξία της οποίας ,στην πατρίδα τους, έχει μηδενιστεί…

Η Μυτιλήνη αυτήν την στιγμή αποτελεί τον κεντρικότερο κόμβο εισροής προσφύγων. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από την  Ύπατη Αρμοστεία πάνω από το 90% των ανθρώπων που έρχονται στη Λέσβο προέρχονται από προσφυγογενείς περιοχές. Αντιμετωπίζουμε λοιπόν ένα προσφυγικό πρόβλημα. Στην Ελλάδα καταφθάνουν άνθρωποι που τρέχουν να γλιτώσουν από τον πόλεμο. Οι ροές στη Λέσβο είναι πολύ μεγάλες. Υπάρχουν μέρες που καταφθάνουν σε εμάς έως και 200 άνθρωποι ενώ στο νησί συνολικά έως και 700. Η Αγκαλιά βρίσκεται στο κέντρο του νησιού. Οι πρόσφυγες έρχονται σε εμάς μετά από ποδαρόδρομο πολλών, 6-11 ωρών. Μωρά, παιδιά πολλές φορές ασυνόδευτα, οικογένειες, γέροντες. Σκοπός μας είναι κάθε φορά να βλέπουμε αν υπάρχουν άμεσες ιατρικές ανάγκες, να δώσουμε φαγητό και ρούχα και να διασφαλίσουμε έναν τόπο διανυκτέρευσης, ειδικά στις ευπαθείς ομάδες. Έχει παραχωρηθεί στην Αγκαλιά οίκημα το οποίο ελλείψει δομών άλλων και απουσία των επίσημων φορέων έχει γίνει ξενώνας των κατατρεγμένων. Οι άνθρωποι αυτοί αφού αναλάβουν ψυχολογικές και σωματικές δυνάμεις, συνεχίζουν τον δρόμο τους προς Μυτιλήνη. Άλλος ένα Γολγοθάς 45 χιλιομέτρων…

-Είναι ευαισθητοποιημένη η τοπική κοινωνία στο δράμα αυτών των ανθρώπων; Ο κόσμος από την υπόλοιπη Ελλάδα ανταποκρίνεται στις καθημερινές σας εκκλήσεις για αποστολή βοήθειας;

Η κοινωνία έχει πραγματικά μεταστραφεί σε σχέση με το 2008-2009 οπόταν το φαινόμενο ήταν πάλι σε έξαρση. Άλλωστε η Λέσβος είναι πονεμένος, προσφυγικός τόπος και δεν ξεχνάει εύκολα. Ακόμα και σημαντικοί φορείς όπως ο Αρχιεπίσκοπος έχουν πλέον ανάγκη να πουν και να δουν την αλήθεια. Ο Αρχιεπίσκοπος  Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, πριν λίγες μέρες δήλωσε βλέποντας τα όσα συμβαίνουν στα νησία : «Όλοι αυτοί οι μετανάστες προέκυψαν από τις δικές μας ενέργειες, εμάς τους αποκαλούμενους του «δυτικού κόσμου». Εμείς οι ίδιοι, με τις ενέργειές μας, τους εξαναγκάσαμε να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους και τώρα τους στοιβάζουμε σαν πρόβατα για σφαγή». Βέβαια υπάρχουν και αντιδράσεις ανθρώπων που ούτως ή άλλως έχουν συγκεκριμένες ιδέες απέναντι στην διαφορετικότητα, απλά περιμένουν κάθε φορά τέτοιες «ευκαιρίες» να τις βγάλουν προς τα έξω.

Ας σημειωθεί και το ότι όσο το πρόβλημα δεν λύνεται ουσιαστικά και όσο το ρόλο του κράτους τον παίζουν ορισμένοι εθελοντές όπως η Αγκαλιά, θα υπάρχουν αυξανόμενα παράπονα και ένταση. Οι ΜΚΟ είναι μέρος του προβλήματος έτσι και θα πρέπει όλους να μας απασχολήσει το θέμα της συνεχούς θεσμικής πίεσης. Οι ΜΚΟ δεν πρέπει να είναι το «μαγαζί» κανενός ούτε καν των ανθρώπων που τις έχουν φτιάξει.

Στην έκκληση που έχουμε κάνει υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Δυστυχώς το να προσπαθεί μόνη της μια ομάδα εθελοντών να διαχειριστεί τέτοιες ροές είναι πράγμα χρονοβόρο και χρειάζεται πόρους. Πως αλλιώς να αντιμετωπίσεις τόσους εξαθλιωμένους ανθρώπους καθημερινά; Κάνουμε ο,τι μπορούμε με τα χρήματα και τα εφόδια που έχουμε. Άλλοτε ξεμένουμε, άλλοτε περισσεύουν, συνεχώς είμαστε στη «ζητιανιά». Κανείς δεν ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε αύριο, αυτό που ξέρουμε είναι ότι πολύς κόσμος ξέρει καλά ποιοι είμαστε και είναι κοντά μας.

-Μακάρι κάθε τόπος, κάθε εκκλησία να είχε κι από έναν παπα Στρατή! Μπορεί να βοηθάς με τη συμμετοχή σου στην οργάνωση, αλλά είμαι σίγουρη ότι έχεις βοηθηθεί κι εσύ και τα άλλα μέλη της «Αγκαλιάς» από την επαφή σας με αυτόν τον Άνθρωπο…

παπαστρατής1Ο παπα-Στρατής είναι απλά σπάνιος. Προσωπικά δεν τα είχα ποτέ καλά με το ιερατείο. Πάντα είχαμε κόντρες. Να όμως που η ειρωνεία της ζωής το έφερε και ο καλύτερος μου συνεργάτης, ο πιο αγαπητός άνθρωπος, εκτός οικογενείας στη Λέσβο, έμελλε να είναι παπάς! Ο παπά Στρατής με κοροϊδεύει και λέει πως ο Θεός με τιμωρεί για τον αντικληρικαλισμό μου. Όπως και να χει, η ψυχή της Αγκαλιάς, είναι ένας ιερέας που τιμάει το ράσο του για έναν απλό λόγο: το κήρυγμα αγάπης του Ιησού για εκείνον δεν έχει αστερίσκους…   Και έχει αλλάξει και τη δική μας ψυχή. Τον παπά Στρατή τον γνώρισα όταν ήρθε μια μέρα στο μαγαζί του πεθερού μου. Φώναζε με μεγάλη φωνή : «κάντε καλές τιμές (είχε πάρει μπισκότα) κάντε καλές τιμές, γιατί έχω κόσμο να ταϊσω!». Από τότε με την Κατερίνα και την Ελένη άρχισε να κυλάει ο χρόνος μέχρι που οι τέσσερις μας ιδρύσαμε την Αγκαλιά.

-Όλα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιείσαι στην «Αγκαλιά» τι είναι εκείνο που θα κρατήσεις για πάντα στο μυαλό σου, όταν τελειώσει ο εφιάλτης που ζουν εκατομμύρια συνάνθρωποί μας;

Ο εφιάλτης δεν θα τελειώσει ποτέ. Είναι τόσο μεγάλη η ένταση που ζούμε καθημερινά σχεδόν οχτώ χρόνια τώρα που πραγματικά δεν μπορώ να απαντήσω. Μια αίσθηση αδικίας για το παράλογο του κόσμου αλλά και ελπίδας για το μεγαλείο ορισμένων ψυχών.

Κάτι που θα θυμάμαι είναι ένα περιστατικό με τον παπα Στρατή. Ταϊζαμε τους πρόσφυγες έξω από ένα αστυνομικό τμήμα. Κόσμος πολύς, παιδιά, γέροντες. Διπλαρώνει μια μηχανή μεγάλου κυβισμού με έναν μαυροντυμένο κύριο ο οποίος άρχισε να βρίζει τους ανθρώπους. Ο παπα-Στρατής, τότε ήταν καλύτερα, σηκώθηκε (είναι και σχεδόν δυο μέτρα άνθρωπος και έχει και έναν..όγκο) και πήγε από πάνω του. «Άκου» του λέει «θα σου δώσω ένα ραβδί και ένα μαχαίρι. Σκότωσε τους μεγάλους, δείρε τα μωρά, μπορείς;».  Ο μηχανόβιος δεν μιλούσε. «Άσε τις βλακείες» συνέχισε ο παπα –Στρατής «και δώσε μου κανένα φράγκο να ταΐσω τον πεινασμένο Χριστό». Έβγαλε ο κύριος πενήντα ευρώ από τη τσέπη και τού τα έδωσε. Βάζοντας μπροστά τη μηχανή τον άκουσα να μονολογεί. «Ορίστε μας! Εγώ σταμάτησα να παραπονεθώ, πλήρωσα κι όλας»…Αυτή είναι η ευλογημένη επίδραση της αγάπης όταν είναι ειλικρινής.

Από εκεί και πέρα τι να σας πω; Για τα παιδιά. Αυτά πονούν περισσότερο, τα παιδιά, οι μόνοι πραγματικά αθώοι. Η γιαγιά μου, Καλύμνια η Ελένη Παύλου μου έλεγε την ιστορία. Όταν ήταν παιδί μαζί με χιλιάδες άλλους Δωδεκανήσιους το 1943, τα χρόνια της μαύρης πείνας, έφυγε από το νησί και πήγε στη Συρία και έπειτα στη Γάζα. Έμεινε έξι χρόνια. Τους φέρθηκαν καλά, μια γυναίκα από τη Συρία τους είχε και έμεναν στο κατώγι της για έναν χρόνο ολόκληρο και τους έδινε ο,τι μπορούσε. Ζω και υπάρχω, έχω κάνει οικογένεια γιατί κάποιος καλός άνθρωπος από τη Συρία και τη Γάζα έδωσε φαγητό σε ένα κοριτσάκι που θα γινόταν η γιαγιά μου. Να γυρίσω τώρα την πλάτη στον Σύριο πρόσφυγα;

-Όπως στα περισσότερα νησιά του Αιγαίου και στην ιδιαίτερη πατρίδα σου, την Κάλυμνο, υπάρχει ένας πυρήνας ανθρώπων που συντρέχουν τους πρόσφυγες και προσπαθούν να τους προσφέρουν ένα χαμόγελο, μια ελπίδα. Θεωρώ πως παίρνετε δύναμη και κουράγιο η μια ομάδα από την άλλη. 

Τα παιδιά εκεί κάνουν καταπληκτική δουλειά. Σχεδόν από το τίποτα η αγάπη τους κάνει θαύματα. Τους γνωρίζω αλλά δεν θέλω να αναφερθώ προσωπικά σε κανέναν για να μην αδικήσω. Γνωρίζω από πρώτο χέρι την κούραση και τα όσα τραβούν…Πάντως και δημόσια να πω πως είμαι απολύτως περήφανος για αυτούς.

Η Κάλυμνος της διασποράς και της προσφυγιάς μέσα από το πρόσωπό τους βγαίνει όμορφη και ανθρώπινη όπως της αξίζει. Έχω μιλήσει με τουρίστες από την Κάλυμνο οι οποίοι μου είπαν ότι το ομορφότερο πράγμα που είδαν στο νησί είναι η αλληλεγγύη ορισμένων ανθρώπων προς τους πρόσφυγες! Αυτό είναι η καλύτερη διαφήμιση!

Καλώ όλους τους Καλύμνιους να αγκαλιάσουν την προσπάθειά τους. Να πάνε εκεί που χτυπάει η καρδιά του ανθρώπινου πόνου, έστω για λίγο ο καθένας, να μάθουν, να δώσουν να μιλήσουν με τον πρόσφυγα και να δουν ότι στο πρόσωπο του πρόσφυγα θα δουν και το δικό τους πρόσωπο, τις δικές τους πίκρες και ελπίδες.

Στηρίξτε τους εθελοντές εκεί με όλη σας την καρδιά: ελληνισμός σημαίνει αγάπη άνευ όρων, φιλοξενία αρχοντική, παράδειγμα, κατάλυση του φόβου για το «ξένο». Ο εχθρός μας δεν είναι οι πρόσφυγες. Εχθρός κοινός είναι όλοι ετούτοι που κάνουν πολέμους, είναι οι ίδιοι που μας έχουν ρίξει στην κρίση! Οι «άρχοντες» του κόσμου εναντίον των οποίων μόνο η αλληλεγγύη μπορεί να σταθεί.


Εκεί που χτυπά η καρδιά του ανθρώπινου πόνου

1622808_856017594434293_2844858299253455763_nΗ Αγκαλιά με πρόεδρο τον παπα-Στρατή Δήμου έχει υπάρξει και είναι ακόμα στο επίκεντρο μιας πολύ πλούσιας αρθρογραφίας στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο τόσο σε εθνικό όσο και ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Η Διεθνής Αμνηστία έχει προτάξει την Αγκαλιά και τον παπα-Στρατή ως παγκόσμιο σύμβολο ειρήνης (βλ σχετικά στο https://youtu.be/GtE-zflOKyA),  ενώ σε εθνικό επίπεδο η οργάνωση είναι ευρέως γνωστή και έχει διακριθεί με πολλές βραβεύσεις (η ποιο αναγνωρίσιμη από αυτές εδώ : http://www.antenna.gr/webtv/watch?cid=_j_fu_y_g_w3ckv4 ). Η Αγκαλιά μετέχει στο «Χωριό του Όλοι Μαζί» (Village of All Together) έναν συνασπισμό ΜΚΟ, το οποίο έχει οργανώσει το πρώτο πανευρωπαϊκά αυτοδιαχειριζόμενο κέντρο ελεύθερης υποδοχής προσφύγων σε εθελοντική βάση στη Μυτιλήνη (ΠΙΚΠΑ).

Διατηρεί σχέσης υποστήριξης και συνεργασίας τόσο με την Υπατη Αρμοστεία και τους Γιατρούς του Κόσμου, με τις τοπικές αρχές αλλά και με ένα δίκτυο εθελοντικών ομάδων και συλλογικοτήτων από τον Έβρο (όπου έχουμε βρεθεί ως freelance παρατηρητές/ακτιβιστες 2 φορές το 2009 και 2011) εως την Κω.

Η Αγκαλιά εχει αναλάβει ανθρωπιστική δράση σχεδόν σε όλα τα νησιά του Αιγαίου, σε διάφορά μέρη της Ελλάδα αλλά και καμπάνιες για παγκόσμια προβλήματα και σκοπούς όπως υποστήριξη της σεισμόπληκτης Αϊτής του Κομπάνι κ.α.

Η Αγκαλιά οργανώνει καμπάνιες και συνέδρια ευαισθητοποίησης του ντόπιου και γενικότερα ελλαδικού πληθυσμού απέναντι στο «Άλλο» και το «ξένο». Εδώ και έναν μήνα η Αγκαλιά σιτίζει, ντύνει και προσφέρει καταφύγιο σε μια τεράστια ροή προσφύγων η οποία είναι μεγαλύτερη και από αυτήν του 2008-2009.

Υπάρχουν υπολογισμοί πως σε όλα τα χρόνια εργασία της σε ένα σημείο, τη Λέσβο, το οποίο αποτελεί τον βασικότερο ίσως κόμβο ροής προσφύγων στην Ελλάδα, η Αγκαλιά έχει διαδράσει και έχει βοηθήσει πάνω από 5,5 χιλιάδες άτομα.

Μέσα από το καταστατικό της και ως ιδεολογική τοποθέτηση η Αγκαλιά δεν δέχεται χρηματοδοτήσεις από εθνικούς ή κοινοτικούς πόρους έτσι ώστε να μπορεί ελεύθερη να αναλαμβάνει δράσεις αλλά και να ασκεί θεσμική κριτική και πίεση. Μόνο δύναμη της Αγκαλιάς είναι ο κόσμος που γνωρίζει τη δράση της και προσφέρει για να συνεχιστεί αυτή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s