Γράφει ο Μιχάλης Σ. Βαζανέλλης

arkas1_2 (1)Λένε οι δημοσιογράφοι: «Όταν ξεκινάς να γράψεις ένα κείμενο πολιτικού χαρακτήρα, να προσπαθείς να χρησιμοποιείς  λέξεις και εκφράσεις που χαρακτηρίζονται από ουδετερότητα, απαλλαγμένες από συναισθηματισμούς και κριτικές.» Ε, αυτό το κείμενο δε θα είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Τη στιγμή που οι δημοσιογράφοι μεταμορφώνονται σε φερέφωνα καναλαρχών και μεγαλοεκδοτών, εγώ αυτό που οφείλω να κάνω είναι να μιλήσω για αυτά που πιστεύω. 

Το νησί μας, αυτός ο παράξενος μικρόκοσμος στην άκρη του Αιγαίου, βρίσκεται σε ανησυχία. Θα πει κανείς «Έτσι είναι όλη η Ελλάδα αυτές τις μέρες». Όταν όμως ακούς για ανθρώπους που συγκεντρώνουν προμήθειες για τον Αρμαγεδδώνα ή άλλους που ψάχνουν σπηλιά για καταφύγιο για τον επικείμενο πόλεμο, καταλαβαίνεις ότι το πράγμα έχει ξεφύγει. Είναι ο πόλεμος που είναι πρόσφατος εδώ και οι μνήμες νωπές από την ιταλική κατοχή; Είναι που οι παραγωγικές ηλικίες έχουν εγκαταλείψει το νησί και όσοι μένουν εδώ κάθονται όλη μέρα στην τηλεόραση; Το σίγουρο είναι πως ο φόβος έχει εγκατασταθεί για τα καλά.

Το Σύνταγμα λέει πως οι εξουσίες είναι τρεις, αλλά είναι γνωστή η δύναμη που έχει ο τύπος· αυτή η άτυπη «τέταρτη εξουσία» που έχει καταλήξει να υπερισχύει των άλλων. Δε χρειάζεται να ανοίξεις κάποιο συγκεκριμένο κανάλι, όλα τα ίδια λένε. Όλως τυχαίως συμφωνούν μεταξύ τους για την καταστροφική πορεία της χώρας, την έξοδο από το ευρώ, την επέλαση των βαρβάρων και ο,τι άλλο φανταστείς.

  • Ποιος θα μας κρατήσει στο σωστό δρόμο; Η Ευρώπη φυσικά!
  • Και ποιος είναι ο τρόπος να διασφαλιστεί αυτή η πορεία; Να ψηφίσουμε ΝΑΙ σε αυτά που μας προτείνουν.

Για άλλη μια φορά με σκυμμένο το κεφάλι, τρομαγμένοι για το μέλλον να πάρουμε μία από τα ίδια: Νέους φόρους, περικοπές, αυξήσεις σε ΦΠΑ με έξτρα δόση μειωμένων μισθών για να γουστάρουμε.

  • Ναι, αλλά το ΝΑΙ σημαίνει προστασία από τους εχθρούς της χώρας, παραμονή στο ευρώ, ασφάλεια για το μέλλον των παιδιών μας.

Είχα ακούσει κάποιον να λέει «Το καλύτερο μέσο για να ελέγξεις τον κόσμο είναι ο φόβος. Αυτός όμως που δεν έχει να χάσει τίποτα δε φοβάται, γι αυτό δώσε του κάτι να έχει να χάσει.»

Αυτό συμβαίνει και εδώ, κυριαρχεί ο φόβος για αυτά που έχουμε και που «η ψήφος μας θα κρίνει αν θα χαθούν ή όχι». Δε θα ωραιοποιήσω τα πράγματα. Για μένα το ΝΑΙ σημαίνει μνημόνιο σαν τα άλλα που είχαμε και δεν αντέχουμε και το ΟΧΙ μνημόνιο μικρότερης δυναμικότητας που για κάποιους λόγους δε βολεύει τους δανειστές μας. Από την άλλη σκέφτομαι και αυτά:

-Να ακούσω συμβουλές από Σαμαρά, Φώφη, Άδωνι και Γιουνκέρ;

-Πως έγινε και συμφωνούν η Τρέμη με την Κοσιώνη, τον Πρετεντέρη και τον Μπογδάνο;

-Είναι τυχαίο που οι κυρίες που διαδήλωναν υπέρ του ΝΑΙ «έσταζαν» με βραχιόλια και μπιζού περισσότερο και από τη γερακίνα που «τα βραχιόλια της βροντούν»;

-Θα ακούσω και θα αφήσω τα κανάλια να τραμπουκίσουν το μυαλό και την ψυχή μου;

-Δεν μπορεί η Μέρκελ, ο Ντάισελμπλουμ και η Λαγκάρντ να ξέρουν το καλό μου καλύτερα από εμένα.

-Πόσες φορές στην ιστορία μας, έκανε καλό η υποδούλωση και ο τρόμος;

Για όλα αυτά εγώ θα σηκωθώ την Κυριακή και μετά την εκκλησία θα πάω να ρίξω το «ΟΧΙ» μου και μετά-όπως είναι το έθιμο-στην παραλία. Αλλά πάνω από όλα θα πάω με το κεφάλι ψηλά, θα κοιτάξω στα μάτια όλους αυτούς που με υποτιμούν, με ψευτολυπούνται και «θέλουν να με σώσουν».

Δε θέλω άλλον πάνω από το κεφάλι μου.

ΟΧΙ, ευχαριστώ.

3 responses »

  1. Ο/Η Γεωργιος Χατζηθεοδώρου λέει:

    Ούτε και εγώ θέλω,να μπώ σε μια σαπιόβαρκα ελπίδας με καπεταναίους τον Τσίπρα,τον Λαφαζάνη,τον Στρατούλη.την Κωνσταντοπούλου και πλήρωμα τη λοιπή παρέα τους και να ανοιχτώ στο πέλαγος με απροσδιόριστο προορισμό ή μάλλον με προορισμό το χάος και το χαλασμό, προκειμένου μη χαλάσει η κακοσερβιρισμένη σούπα του νταηλικιού της μαγκιάς, της πολιτικής ανικανότητας και της προσωπικής ιδιοτέλειας, που βαφτίσθηκε από τους «μεγάλους» αυτούς ηγέτες των τελευταίων πέντε μηνών εθνική αξιοπρέπεια…
    Γιαυτό και εγώ θα ψηφίσω ΝΑΙ.Το εθνικό ΟΧΙ ήταν μόνο αυτό που είπε ο Μεταξάς το 1940.Το τωρινό είναι γιαλαντζί και άνευ αντικειμένου και μας οδηγεί εκεί που θέλουν να μας πάνε αυτοί με τη σαπιόβαρκα…

    • Ο/Η Μιχάλης Βαζανέλλης λέει:

      Όπως το βλέπω, χρησιμοποιείτε τις ίδιες εκφράσεις με τα κανάλια και προ πάντων έχετε κομματικοποιήσει το δημοψήφισμα. Τον αν θέλω ή όχι κάποιον, να ελέγχει τι κάνω στη δική μου χώρα, δε θα μου το πει ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Βαρουφάκης.
      Η διαφορά από την περίπτωση του Μεταξά ήταν πως βρίσκονταν υπό την απειλή όπλου ενώ τώρα υπό τον φόβο εξόδου από την Ε.Ε, το ευρώ και ένα σωρό άλλα.
      Είναι πραγματικά την ανάγκη να έχουμε κοτζαμπάσηδες πάνω από τα κεφάλια μας, δάσκαλε;

  2. Ο/Η diakonosg λέει:

    Το παιχνίδι ειναι στημένο. το 1981 φώναζαν ‘έξω απο την εοκ» και μάλιστα μόλις είχαμε μπει!
    σήμερα, μετά από 34 χρόνια μας τρομοκρατουν ότι με το «οχι» θα βγουμε από την εοκ και εμεις λέμε «ναι, να βγουμε»! δηλαδή, μετά από 34 χρόνια το σκεφτηκαμε καλά και λέμε πάλι «έξω από την εοκ».
    ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα το ΄81; εκ του αποτελέσματος βλέπουμε ότι δεν βγήκαμε απο την εοκ. επομένως είτε ναι είτε όχι, πάλι δεν πρόκειται να βγουμε από την εοκ. τέλος, αύριο ενώνοναι αμερική-ευρώπη, οπότε τζάμπα «ο αγωνας που τώρα δικαιώνεται»…το ευρωδολάριο έρχεται, η παγκοσμιοποίησι προχωρα χωρίς να ρωτα τον λαουτζίκο. οι μάζες κατευθύνονται όπως τα σκυλάκια του παυλώφ. «περήφανα γηρατειά», εμπρός στον αγωνα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s