«Στην Αγία Τριάδα να πας να κάνεις ρεπορτάζ, να συναντήσεις μια οικογένεια Καλυμνίων που ζουν εκεί από τα μικράτα τους, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, μεταφέροντας στον ώμο τους ή με τα γαϊδουράκια τους τα χρειαζούμενα από την πόλη» με είχε παροτρύνει, από το καλοκαίρι ακόμη, ο δάσκαλος κ. Κυριάκος Χατζηδάκης .

Έτσι όταν έμαθα πως  η σημερινή Κυριακάτικη εξόρμηση της  Ομάδας Trekking του 1ου Λυκείου είχε προορισμό τη συγκεκριμένη περιοχή, δεν υπήρχε περίπτωση να τη χάσω. Ο οδηγός μας Στάθης Κλήμης είχε και συγγένεια με την οικογένεια και καθόλη τη διάρκεια της ανάβασης μας είχε… υποψιάσει για τα όσα θα συναντούσαμε…

Χρόνια πολλά κύρ- Μιχάλη

Τόσο κόσμο στην ονομαστική του γιορτή δεν είχε ματαξαναδεί ο 82χρονος Μιχάλης Κλήμης που ζει στην Αγία Τριάδα από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Μας υποδέχθηκε στην πόρτα του σπιτιού του έχοντας δίπλα του τα δυο εγγονάκια του, τον Μιχάλη και την Μαρία που πήγαν πρωί πρωί με τους γονείς τους να πουν τα χρόνια πολλά στον παππού τους.

Του ευχηθήκαμε κι εμείς χρόνια πολλά, κεραστήκαμε και μας έβαλε στο σπιτικό του. Μάθημα για όλους μας ο τρόπος ζωής του κ. Μιχάλη και της συζύγου του (έλειπε στον Πανορμίτη της Σύμης). Δυο καρέκλες, ένας κρέβατος, ένα τζάκι και πολλές φωτογραφίες στον τοίχο με πρόσωπα αγαπημένα, κάποια εκ των οποίων έχουν φύγει από τη ζωή.

Μια ταραζίκα (χειροποίητο δερμάτινο σακίδιο ) κρεμασμένη, πολλά καλαθάκια για το τυρί, κοφίνια… και το απαραίτητο, για τα σπίτια της  εξοχής, φανάρι, κάτι σαν ένα μεγάλο λαδοφάναρο φτιαγμένο με τσίγκινο σκελετό που καλύπτεται με σήτα και εκεί  φυλάσσονται τα τρόφιμα, αφού το ηλεκτρικό ρεύμα δεν έφτασε ποτέ εκεί πάνω.

«Γι’ αυτό κρατιέται ο άνθρωπος….Όσο κάθεται τόσο αλλοιώνεται»

Συνεχίσαμε το μονοπάτι και φτάσαμε στο σπίτι του αδελφού του Ιωάννη Κλήμη, ετών 87. Στις 20 του μήνα έχει γενέθλια, μπαίνει στα 88 και στις 9 του Γενάρη κλείνει ένας χρόνος από το θάνατο της αδελφής του Βακίνας την οποία τα αδέλφια έχουν  θάψει στον περίβολο της Αγίας Τριάδας. Αν και μετρά σχεδόν εννιά δεκαετίες ζωής ο κ. Ιωάννης θυμάται τα πάντα όσον αφορά στη ζωή του και στις ημερομηνίες σταθμούς για τον ίδιο και την οικογένειά του. Το 1990 όταν “έχασε” την πρώτη του αδελφή και ακολουθώντας το έθιμο, έπαψε να τρώει κρέας και δεν το έχει ξαναβάλει στο στόμα του μέχρι σήμερα. «Νιώθω πιο ελαφριός» λέει ο ίδιος. Το 1954 πήγε εθελοντής για έξι μήνες στην Κορέα με το Εκστρατευτικό Σώμα της Ελλάδας.

Ο  πατέρας του Χαράλαμπος Κλήμης  πέθανε στα 94 χρόνια του και στη μνήμη του ο γιος του έχτισε το 2008 το εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους στην αυλή του σπιτιού του. Άφησε πίσω του μια μάνα, μια αδελφή και μια ανιψιά. «Που καιρός για παντρειές» μας λέει όταν τον ρωτάμε γιατί δεν έφτιαξε τη ζωή του, την οποία μέχρι πριν δέκα μήνες την πέρασε με την αδελφή του.

Δεν σκέφτηκε ποτέ να κατέβει στο χωριό όπου ζουν τα ανίψια του;  «Όταν το είπα στην αδελφή μου δεν ήθελε με τίποτα να αφήσει τα πατήματά της». Τώρα δεν θέλει και ο ίδιος να αφήσει το σπίτι του στο βουνό. Κι ας μην έχει τηλεόραση. Μαθαίνει τα νέα από ένα φορητό ραδιόφωνο ακούγοντας το σταθμό της εκκλησίας.

Πάνε χρόνια που έπαψε να έχει δικό του κοπάδι με ζώα. Πονάγανε τα πόδια του. Δεν σταμάτησε όμως να οργώνει τα βουνά και να περπατάει από το σπίτι του στην Αγία Τριάδα μέχρι τ΄ Αργινώντα  και την Παναγιά Γαλατιανή, τον Άγιο Φώτη και τον Άγιο Αντρέα. Στα 75 του έφτανε από τον Άγιο Αντρέα στο σπίτι του σε 1 ώρα και 20 λεπτά. «Γι΄αυτό κρατιέται ο άνθρωπος. Όσο κάθεται τόσο αλλοιώνεται» μας συμβουλεύει.

Παλαιότερα κατέβαινε στην Πόθια και συμμετείχε ως νέος στα γλέντια που γίνονταν μέχρι τα ξημερώματα. Μετά το θάνατο του πατέρα του όμως αυξήθηκαν οι υποχρεώσεις και κόπηκαν μαχαίρι όλες οι διασκεδάσεις.

Τα 382 ευρώ που παίρνει από τον ΟΓΑ (θα γίνουν 360 όπως μας είπε, όντας ενημερωμένος για τις επικείμενες μειώσεις στις συντάξεις) του φτάνουν και του περισσεύουν. «Τι έξοδα να έχει κανείς εδώ πάνω» σχολιάζει , προσθέτοντας πως «κάθε βδομάδα ανεβαίνει μια καλή ανιψιά μου και μου φέρνει ότι χρειάζομαι».

Κοιμάται μόλις νυχτώσει και ξυπνά στις 4 τα ξημερώματα. «Μόλις ξυπνήσω, κάνω τις προσευχές μου, ανάβω το καντήλι στον Άγιο Χαράλαμπο, θυμιατίζω». Τρέφεται με όσπρια, ζυμαρικά,φρούτα και λαχανικά και μέχρι πριν τρεις μήνες είχε πάρει μόνο μια ασπιρίνη στη ζωή του. Νοσηλεύτηκε για ένα τρίμηνο στο Νοσοκομείο της Καλύμνου, αλλά τώρα είναι μια χαρά.

Δυσκολεύεται μόνο να παίξει την τσαμπούνα του την οποία ο ίδιος έχει φτιάξει για να περνά τις ώρες του στο βουνό. Για χατίρι μας όμως την πιάνει και παίζει έναν σύντομο σκοπό, στο εσωτερικό του σπιτιού του. Στα κάδρα στον τοίχο ο πατέρας του Χαράλαμπος, ο αδελφός του γαμπρός με τη γυναίκα του, ο ίδιος με τη στολή του στρατιώτη και μικρός ανάμεσα στις δύο αδελφές του Βακίνα και Καλλιόπη.

Με την τσαμπούνα αγκαλιά μας αποχαιρετά και μας ευχαριστεί για την επίσκεψη.

«Εμείς σας ευχαριστούμε και χρόνια πολλά για τα γενέθλιά σας» του αντιγυρίζουμε ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s