3Με τη συμμετοχή και δύο Καλυμνίων, καλλιτέχνες από τα Δωδεκάνησα έγραψαν, ενορχήστρωσαν και ερμηνεύουν το τραγούδι με τίτλο «Ζει ακόμα η ανθρωπιά μου» με το οποίο εκφράζουν τα συναισθήματά τους για τα καραβάνια των προσφύγων που καταφθάνουν καθημερινά στις ακτές των νησιών του Αιγαίου καθώς και για τα δεκάδες προσφυγόπουλα που δεν καταφέρνουν να πατήσουν στεριά.

«Απ όπου και αν καταγόμαστε, σε όποια θρησκεία κι αν ανήκουμε, όλοι είμαστε παιδιά του Θεού, και αυτό κατά μια έννοια μας κάνει αδέλφια. Όλοι μας είμαστε άνθρωποι» λέει ο ερμηνευτής του τραγουδιού Μιχαήλ Ζήτα και συμπληρώνει πως «στόχος μας είναι να συναισθανθούμε όλοι μας τον ανθρώπινο πόνο που προκαλούν οι πόλεμοι και να μην χάσουμε την ανθρωπιά μας, αλλά να στεκόμαστε πάντα δίπλα στον συνάνθρωπο που έχει την ανάγκη μας. Ποιος ξέρει, ίσως αύριο κι εμείς να έχουμε την ανάγκη των άλλων».

Η εικόνα του άψυχου σώματος του Αιλάν –του μικρού προσφυγόπουλου από τη Συρία που πνίγηκε μαζί με την μητέρα του και τον αδελφό του όταν η βάρκα που τους μετέφερε από την Τουρκία στην Κω βυθίστηκε-συγκλόνισε μια παρέα μουσικών.

picture_000000018w22Y015zxc0q0c022029Ο Μιχάηλ Ζήτα από την Κώ έγραψε τους στίχους και αργότερα ερμήνευσε το τραγούδι, ο πιανίστας Μιχάλης Κανάλης τους μελοποίησε, ο μαέστρος Λευτέρης Πουλιού έκανε την ενορχήστρωση, ο Καλύμνιος Μανώλης Σμαλιός ανέλαβε τη δημιουργία του video clip, ο Παντελής Κλήμης, μουσικός -επίσης από την Κάλυμνο- συμμετέχει παίζοντας την ηλεκτρική κιθάρα (στο video clip εμφανίζεται  ο Περικλής Εμμανουήλ από την Κω αντί αυτού), μπάσο παίζει ο Γιάννης Γρυπαίος, τύμπανα ο Άκης Γαβαλάς και βιολί η Ειρήνη Συσκάκη.

Ζει ακόμα η ανθρωπιά μου

Nτρέπομαι όταν γελώ, όταν λέω ένα αστείο
Όταν η θάλασσα έγινε, απέραντο νεκροταφείο

Nτρέπομαι όταν μπορώ, Κι αγκαλιάζω τα παιδιά μου
Όταν στοιχειώνονται οι ψυχές , να κάπου εδώ, στην γειτονιά μου

Πώς να βαδίσω ξένοιαστος, στης θάλασσας την άκρη;
Εκεί που ξέβρασε παιδιά – της απανθρωπιάς το άχτι;

Και τι έγινε λοιπόν που ντρέπομαι για αυτά;
Και τι έγινε λοιπόν που κλαίω στα κρυφά;
και λες τι έγινε λοιπόν που σκίζεται η καρδιά μου;
Ε να τι έγινε λοιπόν, ζει ακόμα η ανθρωπιά μου !
Ε να τι έγινε λοιπόν, ζει ακόμα η ανθρωπιά μου !

Μην ρωτάς τι μου συμβαίνει , ξέρεις, συμβαίνουνε πολλά
Και μου πονούν τα σωθικά μου, μέσα πιο μέσα απ’ την καρδιά

Κι αυτή η έρμη η καρδιά , πόσο να αντέξει εν τέλει;
Σαν τον δραπέτη τον φυγά, που κανένας δεν τον θέλει

Και ο Θεός κι αυτός πονά, γιατί είμαστε παιδιά του
Δεν θα ξεχάσει τον Αϊλάν, δεν τ’ αντέχει η καρδιά του

Για να ακούσετε το τραγούδι πατήστε ΕΔΩ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s