OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ως ένα χαρούμενο έθιμο που στην Κάλυμνο δένει τη φωτιά με τη θάλασσα περιγράφει η Θεμελίνα Καπελλά στο βιβλίο της “καλύμνικοι αντίλαλοι” τις φωτιές του Αη Γιάννη που φώτισαν και απόψε το βράδυ κάθε γωνιά του νησιού.

Στην παραλία στα Κασόνια τα παιδιά περίμεναν να σκοτεινιάσει για να ανάψουν τους φανούς και να ξεχυθούν μισόγυμνα πάνω από τις φλόγες πέφτοντας στη συνέχεια στη θάλασσα.

“…Είναι 23 του Ιούνη, παραμονή τ’ άη Γιάννη και δεν ξεχνούν το έθιμο∙ τ’άναμα της φωτιάς που συνεχίζεται στο νησί από πολύ παλιά….

….Και πραγματικά, σε λίγο αρχινά η προετοιμασία∙ φτιάχνουν τους φανούς, τρείς στη σειρά, με ξεφωνητά, γέλια, χαρές κι όλοι θέλουν να μετέχουν και βάζουν άχυρα και χόρτα, μα ‘φήνουν να’χουν και για συνέχεια.

Κάποιος προλαβαίνει και τους ανάβει και το πανηγύρι έχει αρχίσει, καθώς οι φλόγες κι ο καπνός υψώνονται, και τα παιδιά το ένα πίσω απ΄τ’άλλο πηδούν πάνω από τη φωτιά και ξεφωνίζουν όσο πιο δυνατά μπορούν: «τ’άη Γιαννιού τ’ατσάλι ι ι».

Και όταν έχουν περάσει όλα, γυρίζουν πάλι να ξαναπεράσουν πάνω από τους φανούς με τον ίδιο ενθουσιασμό , τις ίδιες στριγγλιές , ενώ προσπαθούν να προσθέσουν καινούργια υλικά στη φωτιά , να μη σβήσει….

…Τσουρουφλίζονται βέβαια καμμιά φορά , κοκκινίζουν τα μάτια απ’τον καπνό και τρέχουν δάκρυα , μα δε βαριέσαι, είναι τόση η χαρά τους, μια χαρά πρωτόγονη, λυτρωτική που με τίποτα δε μετριέται. Κι όλο συνεχίζουν να πηδούν∙ αγόρια, κορίτσια∙ τώρα έχουν προστεθεί και πιο μεγάλοι και μικρές μανάδες με τα μωρά στην αγκαλιά∙ για το καλό της χρονιάς , για ν’ατσαλώσουν με τη φωτιά, ενώ κάθε τόσο ακόμη αντηχεί η κραυγή «τ’άη Γιαννιού τ’ατσάλιιι».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

….Σε χρόνια περασμένα όταν ο κόσμος ήταν πιο απλός, εκεί προς το τέλος, στο καταλάγιασμα της φωτιάς, βγαίναν απ’τα σπίτια τους και περνούσαν τους φανούς και γυναίκες ηλικιωμένες, για να τους δυναμώσει η φωτιά τ’άη Γιάννη. Κοντά πια να σβήσουν οι φανοί, γιατί εξαντλήθηκε τ’ απόθεμα απ’ τ’ άχυρα και τα χόρτα, τα παιδιά κρατούν στο χέρι μια πέτρα που την έχουν διαλέξει από πριν να’χει κάποιο σημάδι για να τη γνωρίζουν, και τη ρίχνουν σ’ένα από τους τρεις φανούς , ενώ λένε τη φράση «γύρω-γύρω το φανό και τον αποκέφαλο». Η πέτρα αυτή είναι «τ’ατσάλι τους». Οι φανοί θα μείνουν όλη νύχτα.

Τ’άλλο πρωί , αφού τελειώσει η λειτουργία τ’άη Γιάννη, τα παιδιά θα πάνε να τους σκαλίσουν να βρουν τις σημαδεμένες πέτρες τους και γραμμή για τη θάλασσα. Εκεί θα τη ρίξουν τρεις φορές στα βαθειά και θα κάμουν ισάριθμες βουτιές να την πιάσουν και να τελειώσει τούτο το χαρούμενο έθιμο, που στο νησί μας δένει τη φωτιά με τη θάλασσα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Να’ναι τάχα τ’άη Γιαννιού τ’ατσάλι, που όλο το καλοκαίρι ατσαλώνει πραγματικά τα Καλυμνάκια μας κι’απ’το πρωί ως το βράδυ μισόγυμνα , χωρίς καμιά προφύλαξη χαίρονται τον καυτό ήλιο και τη θάλασσα σ’ακρογιαλιές , σ’απόκρημνα βράχια , σε βάρκες λογής –λογής θαλασσινά παιχνίδια;”

Ποιος ξέρει;… μπορεί…”

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s