18870807_1308478729202094_139708478_n

Ο χρόνος τρέχει. Η αδυσώπητη φορά του συμπαρασύρει αλληλοδιάδοχες γενιές, φέρνει στο προσκήνιο άλλες, καινούργιες. Έτσι η γενιά του 1930, αργά αλλά σταθερά, αποσύρεται. Μένουν οι αναμνήσεις αλλά και τα υποδείγματα ανθρώπων, οι υποθήκες.

Ήταν μια γενιά ηρωική : Πόλεμοι, προσφυγικό πρόβλημα, μετακατοχική περίοδος, μεταναστεύσεις, στερήσεις και δάκρυα. Της αξίζει ο τίτλος. Σ’ αυτή τη γενιά ανήκει και ο Μανόλης ο Στάλας, που σήμερα έφυγε για το μεγάλο ταξίδι.

Από μικρό παιδί στη βιοπάλη ρίζωσε στις Μυρτιές και συνέδεσε τη ζωή του με την ομορφότερη περιοχή της Καλύμνου και την εξέλιξή της. Το πρώτο ξενοδοχείο τη δεκαετία του 1960 στήθηκε με κόπους και θυσίες από το Μανόλη.

Όταν δημιουργήθηκε το Τουριστικό Περίπτερο το ανέλαβε ο Στάλας. Γρήγορα δημιούργησε τη δική του επαγγελματική φήμη και υπόσταση στην εστίαση.

Ακούραστος, αεικίνητος, φιλόξενος, προσέφερε τα εκλεκτά τοπικά εδέσματα, τα θαλασσινά και τα ποιμενικά, με τη δική του πληθωρική και τοπική μαγειρική τέχνη.

Για να ικανοποιήσεις έναν εκλεκτό φιλοξενούμενο ο Στάλας ήταν πάντα η «ποφανερωμένη» λύση. Οι χοροεσπερίδες, τα αποκριάτικα γλέντια, οι κοινωνικές εκδηλώσεις, οι γάμοι, οι βαπτίσεις, τα οικογενειακά τραπέζια, όδευαν σε χώρο με ονοματεπώνυμο: Μανόλης Στάλας.

Εκεί όμως που αναγνωρίστηκε η μοναδικότητά του, από όλες τις  τοπικές εκκλησιαστικές και πολιτικές αρχές, ήταν στο πεδίο της φιλοξενίας των υψηλών επισκεπτών και προσωπικοτήτων που πέρασαν από το νησί μας. Πατριάρχες, Πρόεδροι Δημοκρατίας, Πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, Νομάρχες, κάθε μορφής εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων έφευγαν με τις καλύτερες αναμνήσεις από το νησί των σφουγγαράδων και τις γεύσεις του Στάλα.

Τα τελευταία χρόνια τον Μανόλη απορροφούσε όλο και περισσότερο μια άλλη  αγάπη του, η Παναγία των Μυρτιών. Παρόν από τη πρώτη στιγμή της ανέγερσής  της συνέβαλε αποφασιστικά στην εξεύρεση ευεργετών, στην ερανική συλλογή σημαντικών ποσών, ώστε η εκκλησία «Των Εισοδείων της Θεοτόκου» των Μυρτιών να γίνει ένας ενοριακός ναός, κτηριακά και  λειτουργικά, αντάξιος των πανέμορφων Μυρτιών.

Μόνιμοι κάτοικοι και εμείς των Μυρτιών τα τελευταία έξη χρόνια παρακολουθήσαμε από κοντά τις προσπάθειές του και ιδιαίτερα τη φροντίδα για την προσφορά του κυριακάτικου καφέ, μετά τη Θεία Λειτουργία, που κρατούσε δεμένους τους ενορίτες. Σ’ αυτές τις Κυριακές, η ευχάριστη οσμή του καφέ και των εδεσμάτων, συμπορεύονταν με την αλησμόνητη παρέα του Μανόλη. Η κουβέντα του πνευματώδης, σκωπτική, απολαυστική, σου χάριζε ώρες ηρεμίας, ξεγνοιασιάς, αλλά και μαθήματα τοπικής ιστορίας. Τώρα τελευταία τα προβλήματα υγείας τον κρατούσαν όλο και περισσότερες Κυριακές μακριά μας. Κανένας όμως δεν ήθελε να  φανταστεί πως έφτανε το τέλος.

Ευρισκόμενος πολύ μακριά από τον τόπο μου, με στενοχωρεί αφάνταστα πως δεν μπόρεσα να αποχαιρετήσω από κοντά τον αγαπημένο μου Μανόλη. Η οικογένειά μου και εγώ προσωπικά, συλλυπούμεθα θερμά την αγαπητή μας Σεβαστή, τα παιδιά του Γιάννη, Αντωνία και Σεβαστή και τα αδέλφια του.

Τα χρόνια περνούν, οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι φεύγουν. Η ιστορία όμως γράφεται και μένει. Και στην ιστορία των  Μυρτιών, «η εποχή Στάλα», θα κρατήσει τη δική της ξεχωριστή θέση.

Γιάννης Θ. Πατέλλης   (ioannispatellis@hotmail.com)

Ελβετία 3 Ιουνίου 2017

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s