20624681_1639149322776176_479233526_n(3η μέρα): Ξυπνάω με έναν ελαφρύ πονοκέφαλο λίγο αργά. Δεν προλαβαίνω για πρωινό, παίρνω ένα κρουασάν στο χέρι, πίνω ένα καφέ στα γρήγορα να ανοίξει το μάτι μου και νοικιάζω ένα αυτοκίνητο από την ρεσεψιόν.

Σε πέντε λεπτά μου το φέρνουν, βάζω τον προορισμό Αργινώντα στον χάρτη. Περνάω από περιοχές με αρκετή βλάστηση. Είμαι στις Ελιές και το μάτι μου παίρνει μια τεράστια παιδική χαρά αριστερά με φουσκωτά κάστρα και πισίνα στο κέντρο. Ιδιωτική, αλλά αν και πρωί βλέπω πολλά παιδιά να τσαλαβουτούν εδώ κι εκεί. Συνεχίζω ανάμεσα στα δέντρα και μετά από μια απότομη στροφή αριστερά χάνομαι στην μαγεία του τοπίου που αντικρίζω. Ένας δίαυλος θάλασσας και ένα πανέμορφο νησί δημιουργούν ένα τοπίο μαγικό. Σε όλη την διαδρομή, έως και το μικρό φρούριο στο καστέλι, παγκάκια για τον επισκέπτη με σκέπαστρα.  Ήδη τα περισσότερα από αυτά είναι καταλυμένα από φυσιολάτρες περιπατητές.

Το τοπίο αλλάζει στην επόμενη στροφή και ένας μεγάλος κόλπος ανοίγεται μπροστά μου . Φτάνω στην πλατεία της Παναγιάς Γαλατιανής και παρκάρω. Δύο καλαίσθητα ξύλινα περίπτερα φιλοξενούν προϊόντα της περιοχής. Μου ζυγίζουν μια φέτα φρέσκο φουρνιστό ψωμί, δύο φέτες τυρί καλύμνικο στο λάδι και παίρνω και ένα γιαούρτι με μέλι. Τρώω με όρεξη. Τριγυρίζω στην περιοχή και στο μικρό μουσείο, στο αρχαίο ελαιοτριβείο δίπλα, περνάω την επόμενη μισή ώρα έως τις 11 που έχω το ραντεβού για κατάδυση.

Το Δημοτικό Καταδυτικό Κέντρο είναι ένα όμορφο κτήριο και φιλοξενεί τρία μεγάλα ενυδρεία των 5 κυβικών το καθένα με αρκετά τοπικά είδη ψαριών, αίθουσα διαλέξεων, αίθουσα θεωρητικών μαθημάτων και χώρο για τον εξοπλισμό.  Η υπάλληλος με οδηγεί, μαζί με άλλα εννέα άτομα, στην αίθουσα για τα θεωρητικά μαθήματα. Στο κέντρο εργάζονται πέντε ντόπιοι εκπαιδευτές και δύο υδροβιολόγοι οι οποίοι σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κρήτης επιβλέπουν τη μοναδική στην Ελλάδα καλλιέργεια σφουγγαριών λίγο έξω από τον κόλπο. Το κέντρο εξυπηρετεί επίσης σχολεία της Καλύμνου και της Δωδεκανήσου και φιλοξενεί μόνιμη έκθεση υποβρύχιας φωτογραφίας.

Μισή ώρα μετά είμαι 4 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και κοιτάζω στα μάτια ένα χταπόδι. Ο εκπαιδευτής μου δείχνει πώς να το ταΐσω. Ένας τεχνητός ύφαλος ξεκινάει στα 20 περίπου μέτρα και συνεχίζει έως την ξέρα 2 μίλια πιο μέσα. Έπειτα από 40 λεπτά οι δύο ομάδες επιστρέφουμε στην ακτή. Οι περισσότεροι από τους πρωτόβγαλτους δύτες -όπως εγώ- έχουν ένα χαμόγελο ως τα αυτιά…

Ντυνόμαστε, συμπληρώνουμε το φύλλο αξιολόγησης που μας δίνεται και πληρώνουμε 70 ευρώ. Από αυτά τα 50 πάνε στον εκπαιδευτή και τα 20 στον Δήμο για τις λειτουργικές δαπάνες του κέντρου και τις εκδηλώσεις που διοργανώνει κάθε χρόνο.

Κοιτάω την εφαρμογή στο κινητό, μου άνοιξε η όρεξη με την βουτιά και κοντά είναι τα Σκάλια. Πέντε λεπτά με το αυτοκίνητο και σε λίγο βρίσκομαι να κάθομαι κάτω από ένα αιωνόβιο πλατάνι σε ένα παραδοσιακό μεζεδοπωλείο. Δύο σούβλες, η μία με κοκορέτσι (ενάντια στις προσταγές της Ευρώπης ) μου σπάνε τα ρουθούνια! Απολαμβάνω μια ποικιλία με το ουζάκι μου και πιάνω τη συζήτηση με τον ιδιοκτήτη. Το χωριό είχε εγκαταλειφθεί, αλλά τον τελευταίο καιρό με τον τουρισμό και τη ζήτηση δωματίων πολλοί ιδιοκτήτες έχουν ανακαινίσει τα παραδοσιακά τους σπίτια και τα νοικιάζουν. Απόψε έχει παραδοσιακό καλύμνικο γλέντι με τραγούδια του τόπου και ντόπια φαγητά και θα έρθουν όλοι οι τουρίστες από Σκάλια, Εμπορειό και Αργινώντα. Με προσκαλεί, αλλά το πρόγραμμα των πέντε ημερών δεν μου επιτρέπει παρεκκλίσεις.

Φεύγω και μέχρι το αμάξι τσεκάρω τον Εμπορειό.  Εστιατόρια καφέ μπαρ, κάστρο, ερημικές παραλίες, αγροτουρισμός (be a local for one day!!!). Μπορείς να κάνεις ότι και ο ντόπιος: ψάρεμα με παραγάδι ή καθετή από καϊκι, άρμεγμα, παρασκευή τυριού, μάζεμα βοτάνων.

Κατεβαίνω στον όμορφο κόλπο που κάποτε ήταν εμπορικό λιμάνι. Ιστιοπλοϊκά είναι παραταγμένα στην σειρά και τα μικρά ντιγκυ τους πηγαινοφέρνουν τους ιστιοπλόους. Ωραίο, ήσυχο και καθαρό μέρος. Παρατηρώ μερικούς τύπους να ψαρεύουν πάνω από ένα κλουβί, 50 μέτρα από την ακτή. Εκεί πάνε κολυμπώντας και υπάρχει εξοπλισμός ψαρέματος καθώς και ένας ντόπιος που τους βοηθάει και τους εξηγεί την διαδικασία. 8 ευρώ το ψάρι που βγάζουν, το πηγαίνουν σε όποιο εστιατόριο θέλουν και τους το ψήνουν. Τα εστιατόρια μοιράζονται τα έσοδα από τα ψάρια. Θα ήθελα να το κάνω, αλλά ήδη είμαι χορτάτος.

Αφήνω τον Εμπορειό πίσω μου και πηγαίνω προς Μυρτιές για να πάρω το καϊκι που θα με πάει Τέλεντο. Εκεί θα περάσω το υπόλοιπο της ημέρας. Επιλέγω το σκάφος με τον γυάλινο πάτο και την ξενάγηση, μαθαίνω για τον μεγάλο σεισμό, τη βυθισμένη πολιτεία και τον μύθο της μαρμαρωμένης βασιλοπούλας περνώντας πάνω από τα ερείπια της αρχαίας πόλης. Μισή ώρα μετά κατεβαίνω στην Τέλεντο. Ήσυχο μέρος, καθαρό, λάμπει. Ακυρώνω την απογευματινή αναρρίχηση για αύριο και κατεβαίνω για μπάνιο στον Χοχλακά. Λάδι, ξαπλώστρα, μοχίτο και κρυστάλλινα νερά! Η απόλυτη συνταγή χαλάρωσης.

Η ώρα περνάει γρήγορα και η πείνα μου μεγαλώνει. Πετάγομαι για φρέσκο ψαράκι σε μία ταβέρνα εκεί κοντά με θέα τα βουνά της Καλύμνου. Σουρουπώνει σιγά σιγά και ακολουθώ την συμβουλή του εστιάτορα  για μια μικρή βόλτα στα αρχαία λουτρά και πίσω στον λόφο για το ηλιοβασίλεμα. Μαγεία! Άλλοι διακόσιοι περίπου, ζευγάρια ως επί το πλείστον, χάνονται στα χρώματα του δειλινού. Η καμπάνια του Δήμου για το νησί του έρωτα και του παραμυθιού έχει καρποφορήσει μου λέει ένας φωτογράφος από την Τέλεντο, που απαθανατίζει τα ζευγάρια με φόντο τη μαρμαρωμένη βασιλοπούλα.

Η εφαρμογή στο κινητό έχει πάρει φωτιά και με ειδοποιεί για την συναυλία δίπλα. Ακολουθώ το πετρόχτιστο μονοπάτι που καταλήγει σε μια φυσική κοιλότητα που κάποτε ήταν το αρχαίο θέατρο και που διαμορφώθηκε από την αρχή. Οι μουσικές του Αιγαίου πλημμυρίζουν τον χώρο και η Καίτη Κουλλιά τραγουδάει ελληνικά και σμυρναίικα τραγούδια. Ανατριχίλα στο κορμί από το γέμισμα των αισθήσεων.

Μετά το τέλος περπατάμε σιγά σιγά, χωρίς να μιλάμε προς το καϊκι για την επιστροφή. Η αύρα της θάλασσας με δροσίζει και με ξυπνάει από το όνειρο. Μαγεία! Το νησί είναι μαγικό… και οι ντόπιοι το ‘χουν καταλάβει . Το νησί του έρωτα και του παραμυθιού ….

Συνεχίζεται… 

Ι. Jones

 

Διαβάστε επίσης:

Πέντε μέρες στο νησί των σφουγγαράδων (1η μέρα)

Πέντε μέρες στο νησί των σφουγγαράδων (2η μέρα)

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s