anna-doiliani-450-brahmakumaris

“Mια ριζική αλλαγή του τρόπου σκέψης και της συνειδητότητας είναι απαραίτητη για τη βελτίωση του εαυτού μας και των ανθρωπίνων σχέσεων – για έναν καλύτερο κόσμο”. Αυτή η εμβληματική φράση συγκεφαλαιώνει τα πιστεύω της καθηγήτριας Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας κ. Άννας Ντοιλιάνη η οποία το Σάββατο 10 Νοεμβρίου θα βρίσκεται στην Κάλυμνο.

Προσκεκλημένη του Αθλητικού Συλλόγου ΑΠΟΛΛΩΝ ΚΑΛΥΜΝΟΥ – Όμιλος Αντισφαίρισης και Αναρρίχησης – η επικεφαλής του Κέντρου Διαλογισμού και Αυτοβελτίωσης στη Βηρυτό του Λιβάνου, θα είναι η κεντρική ομιλήτρια στο σεμινάριο που θα πραγματοποιηθεί στο ισόγειο του Πνευματικού Κέντρου στις 6 το απόγευμα με θέμα «Συγκέντρωση, το κλειδί για την αθλητική αριστεία-Γιατί η συγκέντρωση είναι τόσο σημαντική στον αθλητισμό και στην καθημερινή μας ζωή».

Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου θα ακολουθήσουν ομάδες εργασίας στις εγκαταστάσεις του Ομίλου στο Ρόοτσο, ανοιχτές για κάθε ενδιαφερόμενο, στις οποίες θα τεθούν προς συζήτηση θέματα όπως η αληθινή σημασία της αυτογνωσίας, το πόσο εύκολο είναι να είμαστε ο αληθινός μας εαυτός, η δυσκολία του να ζει κανείς την ζωή που θέλει και που έχει ονειρευτεί, η τέχνη της ζωής, η ευτυχία ως μια διαφορετική προοπτική, το ξεπέρασμα του φόβου κ.α.

Η άγνοια του εαυτού μας και του πραγματικού σκοπού μας στη ζωή

Πόσο καλά γνωρίζουμε τον εαυτό μας; Η έλλειψη αυτογνωσίας είναι φαινόμενο της εποχής μας; Η πλειονότητα των ανθρώπων ζουν τη ζωή που έχουν ονειρευτεί; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να ζήσουμε μια ζωή σύμφωνα με τα δικά μας θέλω; Γιατί μας ενδιαφέρουν οι γνώμες των άλλων και αφηνόμαστε να μας αποπροσανατολίζουν και να πλήττουν την αυτοεκτίμησή μας;

Πολλά, διαχρονικά και βασανιστικά τα ερωτήματα της ανθρώπινης ύπαρξης που θέσαμε στην καθηγήτρια φιλοσοφίας και ψυχολογίας κ. Άννα Ντοιλιάνη στο πλαίσιο της διαδικτυακής μας συνομιλίας. Οι απαντήσεις της άκρως διαφωτιστικές.

Ζούμε σε μια εποχή που χάρη στο ίντερνετ έχουμε τη δυνατότητα να συνδεθούμε ανά πάσα στιγμή με όλους και με όλα. Μέσα σ’ αυτή όμως τη συνδεσιμότητα πιστεύετε ότι έχουμε χάσει την επαφή με τον εαυτό μας;

«Είναι βέβαιο και φανερό σε όλους ότι έχει χαθεί η σύνδεση με τον εαυτό μας και αυτό φαίνεται από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας. Το τι συμβαίνει γύρω μας φυσικά είναι αντανάκλαση του τι συμβαίνει μέσα μας. Αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τον εσωτερικό του κόσμο θα διαπιστώσει πως είμαστε διαρκώς σε μια κατάσταση αναζήτησης, σαν κάτι να μας λείπει. Στην πραγματικότητα αυτό που μας λείπει είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Όλες οι επιλογές μας -άμεσες ή έμμεσες, συνειδητές ή ασυνείδητες- αποσκοπούν στην εμπειρία ιδιοτήτων τέτοιων όπως η ευτυχία, η ασφάλεια, η ικανοποίηση. Αυτές είναι οι αρχικές ιδιότητες του αληθινού μας εαυτού. Αλλά επειδή έχουμε αποσυνδεθεί από τον εαυτό μας, έχουμε μετατραπεί σε έναν ζητιάνο που διαρκώς ζητιανεύει από τον εξωτερικό κόσμο να βρει αυτά που υπάρχουν ήδη μέσα του. Γι’ αυτό και κάνουμε αυτή την προσπάθεια να συνδεθούμε, να επικοινωνήσουμε με διάφορα άλλα πράγματα, ελπίζοντας ότι μέσα από αυτά ή μέσα από τους ανθρώπους θα βρούμε τους θησαυρούς που ήδη κατέχουμε.

Την ίδια ώρα όλο και περισσότερο ακούμε τις λέξεις αυτογνωσία, αυτοανακάλυψη, αυτοβελτίωση. Τι συμβαίνει ακριβώς με τον άνθρωπο της σημερινής εποχής; Η έλλειψη αυτογνωσίας είναι φαινόμενο της εποχής μας ή ανέκαθεν συνέβαινε αυτό;

«Όταν κάποιος αναζητά διαρκώς κάτι, σημαίνει ότι αυτό το κάτι κάπως το γνωρίζει. Για παράδειγμα, αν κάποιος δεν έχει δει το χιόνι, δεν θα το αναζητήσει ποτέ γιατί δεν το γνωρίζει, δεν το έχει βιώσει ποτέ για να του λείψει. Το γεγονός λοιπόν ότι ψάχνουμε κάτι ανώτερο, είτε το ονομάζουμε αυτό βελτίωση του εαυτού, είτε γνώση του εαυτού μας, είτε ανακάλυψη της αλήθειας, σημαίνει ότι πρόκειται για έννοιες ή εμπειρίες που μας είναι γνώριμες, δηλαδή κάποτε τις είχαμε, τις χάσαμε και τώρα τις αναζητούμε. Η κατάσταση αυτή είναι ένα έντονο φαινόμενο της εποχής μας, ίσως περισσότερο από ποτέ αλλά όχι μόνο, αφού από καιρό ο άνθρωπος αναζητεί το χαμένο παράδεισο. Εξ’ ου και η λέξη αλήθεια στα ελληνικά α (χωρίς) και λήθη (λησμονιά) μια κατάσταση δηλαδή που έχουμε θυμηθεί. Άρα λοιπόν πιστεύω ότι κάποτε ο άνθρωπος βίωνε με ένα φυσικό τρόπο τον πραγματικό του εαυτό, τον έχασε και τώρα είμαστε σε μια κατάσταση που τον ψάχνουμε γιατί έχουμε φτάσει στη βαθύτερη λησμονιά, στη πιο σκοτεινή λήθη. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει όμως κάποια μνήμη από κάτι ανώτερο, γι’ αυτό είμαστε σε αυτή την αναζήτηση».

Όταν κάποιος ανακαλύψει την «αλήθεια» πόσο εύκολο είναι να τη μεταλαμπαδεύσει στους άλλους;

«Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες οι οποίοι συντελούν στο να πάρει κάποιος άλλος το φως. Ένας παράγοντας είναι κατά πόσο αυτός που θέλει να μεταλαμπαδεύσει αυτή τη γνώση έχει ωριμότητα σχετικά με αυτό που κατέχει και με το πόσο την εκπροσωπεί, πόσο καθαρός είναι στο στόχο του, στα κίνητρά του, γιατί όπου υπάρχει αγνότητα οι άλλοι ανοίγονται χωρίς να το καταλαβαίνουν μερικές φορές. Στην πραγματικότητα η φύση όλων των ανθρώπων είναι αρετές, θετικές ιδιότητες και όταν τις αντιλαμβανόμαστε στους άλλους, υποσυνείδητα  ανοίγουμε. Ένας άλλος παράγοντας είναι κατά πόσο είναι η κατάλληλη στιγμή των άλλων για κάτι τέτοιο. Γιατί ο καθένας έχει τη δική του στιγμή που θα ξυπνήσει, που είναι έτοιμος για κάτι. Και αυτό συμβαίνει σε πολλά πράγματα στη ζωή μας. Υπάρχει ένας αφανής συμπαντικός συγχρονισμός, το σωστό timing που λέμε απλά. Έχει να κάνει με τον πομπό και τον δέκτη. Αυτός που έχει κάποιο φως το μόνο που κάνει είναι τα το διαθέτει με τα καλύτερα κίνητρα και από κει και πέρα, όποιος είναι έτοιμος θα το λάβει».

Από την επαφή σας όλα αυτά τα χρόνια με ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, ποιο θεωρείται ότι είναι το νούμερο ένα “πρόβλημα” της ανθρώπινης ύπαρξης;

«Η άγνοια του εαυτού μας και του σκοπού για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ. Νομίζω ότι όλα τα προβλήματα σχετίζονται με το ότι έχουμε ξεχάσει, δεν γνωρίζουμε βασικά πράγματα, όπως το ποιοι πραγματικά είμαστε. Αν ρωτήσεις εκατό ανθρώπους θα πάρεις εκατό απαντήσεις. Δεν γνωρίζουμε καν τον πραγματικό μας εαυτό. Έτσι ότι και να κάνει κανείς, έστω και αν έχει τις καλύτερες προθέσεις, και αν επιστρατεύσει την καλύτερη ενέργεια, αν δεν έχει ξεκάθαρο στόχο δεν θα έχει ποτέ το αποτέλεσμα που περιμένει, δεν θα νιώσει ποτέ το αίσθημα της ικανοποίησης.

Η πλειονότητα των ανθρώπων ζει τη ζωή που έχει ονειρευτεί ή που πραγματικά θέλει;

Νομίζω όχι, γιατί υπάρχει μια εμφανής έλλειψη και αναζήτηση, υπάρχει το ανικανοποίητο. Αυτοί οι οποίοι πραγματικά είναι συνδεδεμένοι με τον εαυτό τους, είναι αυτοί που ζουν τη ζωή που θα ήθελαν. Δεν υπάρχει κάτι ανώτερο από το να βιώνεις τον πραγματικό σου εαυτό. Από κει και πέρα όλα τα υπόλοιπα τα απολαμβάνει κανείς σαν να έχουν δευτερεύουσα σημασία, δηλαδή ότι έρχεται από τον εξωτερικό κόσμο.

Το να πει κανείς ότι κατάφερε τα πάντα στη ζωή του, αναφερόμενος στο εξωτερικό, υλιστικό περιβάλλον είναι από μόνο του αντιφατικό γιατί όλα τα επιτεύγματα στο φυσικό επίπεδο μπορούν να χαθούν ανά πάσα στιγμή. Μπορεί κανείς να έχει πολύ καλή εμφάνιση, πολύ καλή υγεία, πολλά λεφτά, πολύ καλές σχέσεις αλλά όλα αυτά μπορούν να εξαφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Γιατί πρώτα απ’ όλα εμείς τα αφήνουμε. Άρα λοιπόν πως μπορεί κανείς να ισχυρίζεται πως ζει τη ζωή που θέλει όταν αυτή η ζωή μπορεί να χαθεί ανά πάσα στιγμή κάτω από τα πόδια μου; Άνθρωποι που τα έχουν όλα αυτά, όπως οι διασημότητες, σε ποσοστό 80% δέχονται ψυχολογική στήριξη. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι θέμα χρόνου, αυτοί που νομίζουν πως τα έχουν όλα να δουν ότι τα επιτεύγματά τους δεν έχουν τελικά τη δύναμη που πίστευαν πως έχουν».

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να ζήσουμε μια ζωή σύμφωνα με τα δικά μας θέλω; Γιατί καθυστερούμε τόσο στη ζωή μας να λάβουμε απελευθερωτικές αποφάσεις;

«Είναι σαν έχουμε μπει σε έναν λαβύρινθο και όσο προσπαθούμε να βγούμε από αυτόν, τόσο περισσότερο μπαίνουμε μέσα σ΄ αυτόν. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα. Κάποιος έχει ως στόχο να πάει στην χώρα της Καλύμνου, είναι τουρίστας και έχει όλη την καλή διάθεση και διαθέτει το χρόνο, τα χρήματα κ.λπ. Αλλά για κάποιο λόγο κάνει το πρώτο βήμα λάθος. Οπότε μπαίνει σε κάποιο μονοπάτι και βρίσκεται σε λάθος προορισμό και άρα ποτέ δεν θα φτάσει εκεί που επιθυμεί. Η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια φάση που έχουμε όλοι μπει σε ένα λάθος μονοπάτι, που είναι το μονοπάτι προς τα έξω προς τον υλικό κόσμο, ενώ στην πραγματικότητα ο προορισμός μας είναι εσωτερικός».

Γιατί μας ενδιαφέρουν οι γνώμες των άλλων και αφηνόμαστε να μας αποπροσανατολίζουν και να πλήττουν την αυτοεκτίμησή μας;

«Επειδή υπάρχει έλλειψη αυτοσεβασμού και επειδή δεν γνωρίζουμε τον ανώτερό μας εαυτό, τη δυναμική μας ως άνθρωποι. Γι’  αυτό είμαστε κατά κάποιο τρόπο ζητιάνοι της επιβεβαίωσης των άλλων, εξαρτιόμαστε από το βλέμμα τους και από τη γνώμη τους. Όλο αυτό καλλιεργείται και από τον πολιτισμό της εποχής μας. Χρειαζόμαστε αυτή την έξωθεν επιβεβαίωση επειδή ακριβώς δεν έχουμε και δεν βιώνουμε τη σωστή γνώμη για τον εαυτό μας. Η έλλειψη γνώσης του εαυτού οδηγεί στην έλλειψη αυτοσεβασμού».

Συμφωνείτε με την άποψη πως «η ζωή είναι παιχνίδι ανταλλαγής, ό,τι αξίζεις θα το πάρεις»;

«Αργά ή γρήγορα λαμβάνουμε αυτό το οποίο δίνουμε κι αυτό που μας αξίζει, αυτό που είμαστε, αυτό που εκπέμπουμε. Πιστεύω σ’ αυτό που λένε «ότι σπέρνεις θερίζεις», «όπως στρώνεις κοιμάσαι». Υπάρχει μια ανώτερη, παγκόσμια, αφανής αλλά αμείλικτη δικαιοσύνη. Αλλά χρειάζεται κανείς να δει την μεγαλύτερη εικόνα για να μπορέσει να καταλάβει αυτή την αόρατη δικαιοσύνη».

Ένα από τα θέματα που θα αναπτύξετε στο σεμινάριο που θα γίνει στην Κάλυμνο έχει τίτλο «Γιατί η συγκέντρωση είναι τόσο σημαντική στον αθλητισμό και στην καθημερινή μας ζωή». Θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια προϊδεάζοντάς μας για τα όσα ενδιαφέροντα θα ειπωθούν;

«Ένας ορισμός της συγκέντρωσης είναι η εστιασμένη προσοχή. Το ξέρουμε όλοι μας ότι σε οποιαδήποτε στιγμή της καθημερινότητάς μας και ειδικά στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μας αν δεν υπάρχει προσοχή δεν γίνεται τίποτα. Ένα πολύ απλό παράδειγμα: αν δίπλα μου γίνεται πόλεμος κι εγώ δεν δίνω την προσοχή μου είναι σαν να μη υπάρχει για μένα. Με άλλα λόγια όπου δίνεις την προσοχή σου, σ’ αυτό δίνεις ζωή, αυτό βιώνεις. Είναι σαν να ανοίγεις το παράθυρο εκεί και να βλέπεις τι υπάρχει. Η προσοχή μας είναι σαν ένας προβολέας. Άρα το τι ζωή βιώνουμε έχει να κάνει με το που δίνουμε την προσοχή μας. Όταν δίνουμε την προσοχή μας κάπου το βλέπουμε πλήρως και πιο βαθιά.

Έτσι λοιπόν στην καθημερινότητά μας αν δίνω την προσοχή μου στον εσωτερικό μου κόσμο, θα δω τι γίνεται εκεί και θα μπορέσω με διάφορους τρόπους να ανασύρω το καλύτερο από μέσα μου και να βγάλω οτιδήποτε περιττό. Όσον αφορά στις σχέσεις μου με τους άλλους, όταν δίνω την προσοχή μου απερίσπαστα τότε βλέπω ξεκάθαρα τι συμβαίνει. Αν μπορώ και ξέρω τι πράγμα είναι αυτό που έχει σημασία και του δώσω την προσοχή μου θα το βιώσω πολύ δυνατά και σε βάθος. Γιατί κάθε πλευρά της ζωής χρειάζεται προσοχή. Και στον αθλητισμό- το γνωρίζουν πολύ καλά οι αθλητές- η έλλειψη προσοχής, έστω και για ένα δευτερόλεπτο, μπορεί να στοιχίσει την νίκη. Στη ζωή μας μια στιγμή απώλειας της προσοχής μπορεί να στοιχίσει τη ζωή ενός ανθρώπου. Ξέρουμε πολύ καλά πως όσοι έχουν την ικανότητα να συγκεντρώνονται, να εστιάζονται σε έναν τομέα, είναι θέμα χρόνου να έχουν επιτυχία. Η επιτυχία είναι εγγυημένη. Χωρίς αφοσίωση, χωρίς εστιασμό, χωρίς προσοχή, δεν υπάρχουν αποτελέσματα».

 

0db1354067574f883e3a8383365cc9f3 (1)Η Άννα Ντοιλιάνη γεννήθηκε και σπούδασε στην Ελλάδα. Είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας, Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας.

Η αναζήτηση της αλήθειας και ενός ανώτερου σκοπού, την οδήγησε να ανακαλύψει το διαλογισμό, το 1987. Από τότε πραγματικά οι εμπειρίες της από την προσωπική πρακτική της, μαζί με την επιθυμία της για να βοηθήσει τους άλλους την έχει οδήγησε να συμβάλει στη δημιουργία κέντρων Ράτζα Γιόγκα στην Ελλάδα και σε χώρες της Μέσης Ανατολής.

Είναι επικεφαλής του Κέντρου Διαλογισμού και Αυτοβελτίωσης  στη Βηρυτό του Λιβάνου ενώ ταξιδεύει στον κόσμο δίνοντας σεμινάρια για την εκπαίδευση και τις αξίες, την επιστήμη και την πνευματικότητα και άλλους τομείς της ανθρώπινης πνευματικής ανάπτυξης, ενθαρρύνοντας τη συζήτηση, το διαλογισμό και τη δράση για την αλλαγή του εαυτού και κατ’ επέκταση του κόσμου.
Έχοντας ταξιδέψει τον κόσμο, ανακαλύπτει ότι υπάρχει ένα κοινό νήμα που διατρέχει τον καθένα… η ανάγκη για την εσωτερική ειρήνη και ευτυχία!

«Αν θέλουμε να αλλάξουμε τις σχέσεις μας ή το κόσμο», λέει, «τότε πρέπει να γίνει η επανάσταση στον τρόπο σκέψης και της συνειδητότητας. Όταν ο καθένας γίνει κυρίαρχος  του νου του, αλλάξει τον τρόπο σκέψης του και δημιουργεί ένα θετικό όραμα, τότε θα συμβάλει στη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου».

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s