tsiprasvouli24119skΓράφει ο Παναγιώτης Ν. Γιαμαίος*

Τον Σεπτέμβρη του 1974, δύο μήνες μετά την τουρκική εισβολή στη Β. Κύπρο, σε συνεδρίαση υψηλών αξιωματούχων των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον,  ο Henry Kissinger είπε κατά λέξη τα εξής:

«Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι’ αυτό το λόγο πρέπει να τους χτυπήσουμε βαθιά, μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες. Έτσι, ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσομε να συμβιβαστούν. Εννοώ, βέβαια, να χτυπήσουμε τη γλώσσα τους, τη θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά τους αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε τη δυνατότητά τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδιά μας στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο και στη Μ. Ανατολή».

Σαράντα πέντε χρόνια μετά ζούμε -κατά πως φαίνεται – μέρος της υλοποίησης αυτού του μακρόπνοου σχεδίου. Είναι προφανές ότι οι  ισχυροί της γης δε βιάζονται. Καταστρώνουν σχέδια μακράς πνοής και τα εφαρμόζουν, όταν οι συνθήκες γι΄ αυτούς είναι κατάλληλες. Και αυτά που …στοχοποίησαν οι πλανητάρχες στον τόπο μας τις τελευταίες δεκαετίες, προχώρησαν γι’ αυτούς ικανοποιητικά, με τη σύμπραξη, ασφαλώς, και των δικών μας κυβερνώντων.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι κερκόπορτες που ανοίχτηκαν, σύμφωνα με το σκεπτικό του Κίσινγκερ, για να …περπατήσουν αυτοί οι σχεδιασμοί;

Πέρα από τη διάβρωση των δικών μας αρχών και των αξιών,  πυλώνων της δικής μας εθνικής ταυτότητας, που επήλθε και με δική μας ευθύνη αυτά τα χρόνια που κύλησαν,  διολισθήσαμε και οικονομικά  βαθμιαία και γίναμε  μια χώρα χρεοκοπημένη, υποθηκευμένη για έναν αιώνα, και ως εκ τούτου πλήρως εξαρτημένη. Και δεν είναι μόνο βαριά ευθύνη εθνική  για έναν πρωθυπουργό να του επιβάλλουν κι αυτός να αποδέχεται  να αναγνωρίσει όνομα, γλώσσα και ταυτότητα σ΄ένα  γειτονικό του λαό, ζητήματα που φαντάζουν …παγίδες για το μέλλον της χώρας του. Τεράστια εθνική ευθύνη είναι και αυτή για τους πρωθυπουργούς που επί των ημερών τους τελέστηκε η κολοσσιαία για το μέγεθος της χώρας μας  εσωτερική λεηλασία και συνακόλουθα  χρεοκοπία, στοιχεία  που  κατέστησαν την ίδια τη χώρα και την  ηγεσία της περισσότερο ευάλωτη, υποτελή και ανίσχυρη στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο γίγνεσθαι, στις απαιτήσεις, δηλαδή, και στα θέλω των σύγχρονων ισχυρών της γης.

Βγήκαμε, πράγματι,  από τα μνημόνια, αλλά η θηλιά των 340.000.000.000 € παραμένει! Και η ευθύνη αυτής της οικονομικής ταφόπλακας βαραίνει αυτούς που την τοποθέτησαν στον αυχένα της πατρίδας μας και οι οποίοι σήμερα ανεβαίνουν στα κάγκελα, για να υπερασπιστούν, τάχα, το εθνικό συμφέρον. Κι όχι μόνο αυτό. Και οι δύο κυβερνήσαντες – ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. – αποδέχτηκαν κατά καιρούς επίσημα σύνθετη ονομασία για την π.Γ.Δ.Μ. με τη λέξη «Μακεδονία»  Περίσσευσε τις τελευταίες μέρες η υποκρισία, η διγλωσσία κι ο στρουθοκαμηλισμός!

Βρισκόμαστε στο παρά πέντε της ψήφισης ή μη της Συμφωνίας των Πρεσπών. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι συμφέρει τη χώρα. Ακούς τον ένα επαΐοντα πολιτικό αναλυτή να χαρακτηρίζει την ψήφιση της Συμφωνίας βλαπτική για τη χώρα. Με τα επιχειρήματά του σε πείθει. Ακούς αμέσως μετά τον άλλον αναλυτή να επιχειρηματολογεί, λέγοντας ότι η Συμφωνία αυτή είναι εξαιρετική για τη χώρα και λες ότι κι αυτός έχει δίκιο. Πού βρίσκεται, τελικά, η αλήθεια;

Αυτό που κυριαρχεί, δυστυχώς, για άλλη μια φορά, είναι ο διχασμός του λαού. Αυτόν γέννησε η πορεία προς τη Συμφωνία και τη λύση της εκκρεμότητας αυτής. Κι έχουν ευθύνη άπαντες γι΄αυτήν την κατάληξη! Την ώρα που είμαστε κυκλωμένοι από επιθετικούς και βουλιμικούς γείτονες και στο εσωτερικό θα έπρεπε να υπάρχει ενότητα, ομοψυχία και αρραγές μέτωπο, οι Έλληνες μοιράστηκαν και πάλι σε δυο στρατόπεδα: Αυτό των πατριωτών κι αυτό των προδοτών. Όλοι, όμως, πιστεύουν ότι βρίσκονται στο πρώτο. Αυτό των πατριωτών.  Τούτο, δυστυχώς, είναι το πιο επικίνδυνο! Η ιστορία μάς διδάσκει ότι όποτε ήμασταν ως λαός διχασμένοι, γνωρίζαμε βαριές εθνικές ήττες, οι οποίες συνοδεύονταν πάντα από τρομερά δεινά, πόνο και εθνική στασιμότητα.

Στις εκλογές του 1920 το σύνθημα του Λαϊκού Κόμματος του Δημητρίου Γούναρη ήταν: «ΟΙΚΑΔΕ», δηλαδή επιστροφή από το Μικρασιατικό Μέτωπο στην πατρίδα των στρατιωτών που ήταν επιστρατευμένοι και πολεμούσαν συνεχώς από το 1912! Οι Έλληνες πίστεψαν και ψήφισαν Γούναρη. Ο Γούναρης, όχι μόνο δεν τους έφερε πίσω, αλλά αποφάσισε να τους στείλει στα έγκατα της Μικράς Ασίας, βορά, τελικά, στα νύχια του Κεμάλ με συνακόλουθη την ανείπωτη εθνική καταστροφή του ΄22 που ακολούθησε. Όποτε κορυφαία εθνικά θέματα …πετάχτηκαν  στο μύλο των εσωτερικών πολιτικών σκοπιμοτήτων, έβλαψαν ανεπανόρθωτα τη χώρα.

Αυτό που προέχει, λοιπόν,  και πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού είναι  η ενότητά μας. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, σήμερα, να είμαστε διχασμένοι.

Μακάρι να είχε προηγηθεί συνεννόηση και πιο πλατιά συναίνεση του πολιτικού κόσμου στην προτεινόμενη  λύση αυτού του χρονίζοντος εθνικού θέματος. Αυτό θα λειτουργούσε επ’ ωφελεία και αυτού καθ’ αυτού του θέματος αλλά και της αποφυγής εμφάνισης του επικίνδυνου αυτού τοξικού λαϊκού δίπολου.

Η ευθύνη πέφτει σήμερα, αύριο, εξολοκλήρου στους ώμους των τριακοσίων του Εθνικού Κοινοβουλίου, αυτούς που εμείς εκλέξαμε. Ας  αναλάβουν αυτοί τις ευθύνες τους, πράττοντας το καθήκον τους, έτσι όπως αυτοί το αντιλαμβάνονται κι έτσι όπως τους το υπαγορεύει η συνολική πολιτική τους συγκρότηση και η συνείδησή τους απέναντι της ελληνικής ιστορίας.

Και ας καταλαγιάσουν από αύριο  όλοι, για  να βρει και πάλι η χώρα  το βηματισμό της. Να μην ξεχάσουμε, δε, να αναψηλαφίσουμε (και αυτό να το κάνουμε πάντα, κυβερνώντες και λαός) με υπευθυνότητα, πατριωτισμό και δυνατά εθνικά αντανακλαστικά αυτά που πρότεινε προ σαράντα τεσσάρων ετών στους συνομιλητές του ο Henry Kissinger. Και, ασφαλώς, να μην περάσουν στα ψιλά οι θέσεις  του Αμερικανού διαμεσολαβητή κ. Νίμιτς, αν η Συμφωνία των Πρεσπών  δεν κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Θα είναι, κατά τη γνώμη του, μια δυσάρεστη εξέλιξη που μπορεί να οδηγήσει  και σε περιπέτειες. Είπε: «[…] Μπορώ να προβλέψω πολλά διαφορετικά σενάρια τα οποία θα μπορούσαν να είναι δυνατά, μερικά από αυτά αρκετά επικίνδυνα…».  Τι εννοεί ο …ποιητής;  Ας έχουμε το νου μας! 

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2019 

*Ο Παναγιώτης Ν. Γιαμαίος είναι εκπαιδευτικός και πρόεδρος του Αναγνωστηρίου «Αι Μούσαι»

 

One response »

  1. Ο/Η Βασίλης λέει:

    Λίγο προσοχή στην αναπαραγωγή διαδεδομένων μύθων…

    https://www.ellinikahoaxes.gr/2016/05/27/kissinger/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s