apoxairetismosΓράφει ο Γιάννης Θ. Πατέλλης

Μια φράση η οποία ακούγεται, τις περισσότερες φορές, για κάποιον ο οποίος εγκατέλειψε ξαφνικά το μάταιο τούτο κόσμο. Αυτόματα μας έρχεται το ερώτημα. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός «καλού ανθρώπου»; Είναι αφανής, ήσυχος, απλός, ευπροσήγορος, φιλικός, δίκαιος, φιλόξενος, ανεξίκακος, ανοιχτόκαρδος; Ο καθένας μπορεί να συνεισφέρει, προσθέτοντας ή αφαιρώντας επίθετα από μια τέτοια λίστα ρευστή και αρκετά υποκειμενική.

Συνήθως, γι αυτόν που φεύγει, ανοίγει συμβατικά και αόριστα τις σελίδες του το βιβλίο των επαίνων, για να κλείσει σύντομα όταν δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο να πούμε ή να θυμηθούμε. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Είναι η χωρία των «καλών ανθρώπων» που φεύγοντας για το αιώνιο ταξίδι αφήνουν πίσω τους μια αύρα ευρείας αποδοχής.

Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή ένας τέτοιος άνθρωπος, ο Θεόφιλος Ιωάννου Μπουλαφέντης. Ήταν συνταξιούχος υπάλληλος και ψάλτης. Στη μακρά σταδιοδρομία του, και στις δύο αυτές απασχολήσεις του, όχι μόνο δεν υπέσκαψε ή κακολόγησε συνάδελφό του αλλά απορροφούσε τις εντάσεις, υποχωρούσε με ανεξικακία στις δυσκολίες, έδινε χώρο στην καλοσύνη και τη χαρά. Ήταν ένας άνθρωπος σαν όλους όσοι δεν θέλουν να ξεχωρίζουν γι’ αυτά που είπαν ή έκαναν. Μπορεί ο πατέρας του, ο δικηγόρος Ιωάννης Μπουλαφέντης, να χρημάτισε Δήμαρχος Καλυμνίων. Ο ίδιος όμως δεν προσπάθησε να αρθεί πάνω από το μέσο όρο, δεν επιδίωξε να ξεχωρίσει. Ήθελε να βοηθά τους συγγενείς, τους φίλους, τους γνωστούς, τους συναδέλφους του στη ψαλτική τέχνη, όπου και όπως μπορούσε, χωρίς να αποβλέπει κάπου, χωρίς να περιμένει ευχαριστίες ή αναγνώριση, ήταν απλά ένας «καλός άνθρωπος».

Του άρεσε να τρέχει στα μακρινά και ταπεινά εξωκκλήσια, στους εσπερινούς και τις λειτουργίες, για να προσφέρει τη ψαλτική του τέχνη, φιλικά και με αφιλοκέρδεια, ιδιαίτερα όταν δεν βρίσκονταν κάποιος να εξυπηρετήσει την εκκλησία.

Αγαπούσε τη φύση, τα φυτά, του άρεσε να κλαδεύει, να περιποιείται τους κήπους σε αδέλφια, συγγενείς, φίλους, γνωστούς και αγνώστους, χωρίς να του το ζητήσουν και πολλές φορές χωρίς καν να  το ξέρουν. Ήταν απλός, φιλικός, εξυπηρετικός σε όλους, δεν «εξείχε», δεν ήθελε να εξέχει.

Λάτρευε την οικογένειά του, τα εγγόνια του, προσπαθούσε να τους προσφέρει περισσότερα από όσα οι οικονομικές του δυνάμεις επέτρεπαν. Στην Ελλάδα της κρίσης, ανήκε στην κατηγορία των εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων που πλήρωσαν αγογγύστως το τίμημα της χρεοκοπίας σε μειώσεις συντάξεων, φορολογήσεις και χαράτσια. Αντιλαμβανόταν τη δύσκολη συνθήκη, αναγνώριζε τα λάθη, δεν βαρυγκωμούσε, υπέμενε με βουβή αξιοπρέπεια τις πολύ δύσκολες καταστάσεις που προέκυψαν. Ανήκε στο μεγάλο, βουβό πλήθος των «καλών ανθρώπων» που στήριξαν αυτή τη χώρα και αυτό το νησί. Και όταν φεύγουν, τότε γίνεται περισσότερο αισθητή η απουσία τους. Είναι ένας λιγότερος.

Κάλυμνος, 5 Μαρτίου 2019.           

ioannispatellis@hotmail.com

One response »

  1. Ο/Η Φανή Κουτούζη λέει:

    Γιάννη, τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια, μαζί με την κατάφαση σε όσα γράφεις γι’ αυτόν τον αγαπημένο «καλό άνθρωπο». Αιωνία του η μνήμη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s