DSC_0503

φωτο αρχείου

Με αφορμή το πρόβλημα που έχει προκύψει περί της στέγασης του 3ου Γυμνασίου και την «ευρηματική» λύση παραχώρησης αιθουσών του Δημοτικού  για την αντιμετώπισή του θα θέλαμε να επισημάνουμε κάποιες παραμέτρους, οι οποίες δεν έχουν γίνει αντιληπτές  (στην καλύτερη των περιπτώσεων) από γονείς, συναδέλφους και τη δημοτική αρχή, διότι η περίπτωση του να τις γνωρίζουν οι προαναφερθέντες και να τους είναι πάραυτα επιεικώς αδιάφορες είναι ένα ενδεχόμενο εξαιρετικά λυπηρό … αν μη τι άλλο.

Η φιλονικία αφορά δύο «πλεονάζουσες», στα μάτια των περισσότερων, αίθουσες του 1ου Δημοτικού Χώρας, οι οποίες τα τελευταία χρόνια λειτουργούν ως αίθουσες  Καλλιτεχνικών, Θεάτρου και Μουσικής. Οι μικρότερες αίθουσες αφορούν την τάξη Αγγλικών (η οποία φτιάχτηκε με προσωπικά έξοδα της μονίμου εκπαιδευτικού) και την αίθουσα Υπολογιστών,  η οποία θεωρείται δεδομένη στα περισσότερα σχολεία –αν όχι του 21ου αιώνα, του νησιού έστω.  Οι δύο αίθουσες λοιπόν  αυτές δεν έμειναν κενές,  αλλά με τη διάθεση του διευθυντή του σχολείου και των εκπαιδευτικών Μουσικής, Θεάτρου και Καλών Τεχνών και  σύμφωνα με το πρόγραμμα  του Υπουργείου Παιδείας  φτιάχτηκαν με προσωπικό κόπο και υλικά που διέθεσαν οι ίδιοι οι Αναπληρωτές  και ο Σύλλογος Γονέων.  Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία ήταν του Διευθυντή και των Αναπληρωτών εκπαιδευτικών των Ειδικοτήτων  χωρίς να εξυπηρετείται προσωπικό όφελος,  αφού κανείς δεν διασφαλίζει την παρουσία των ανωτέρω στο ίδιο σχολείο ή στο ίδιο νησί την επόμενη χρονιά. Επίσης, οι καθηγητές ειδικοτήτων ως αναπληρωτές ανήκουν στη Δευτεροβάθμια βαθμίδα Εκπαίδευσης ανεξαρτήτως διάθεσης ανά σχολικό έτος και δεν υπάρχει καμία πρόθεση αντιπαράθεσης με τους συναδέλφους της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Το μόνο «όφελος» από την ύπαρξη των συγκεκριμένων αιθουσών ήταν πως στη διάθεσή τους οι εκπαιδευτικοί είχαν όλα τα μέσα εκείνα που έκαναν τη διεξαγωγή του μαθήματος δημιουργική, ευχάριστη και εξαιρετικά προσοδοφόρα από την πλευρά των μαθητών: χώρος για ελεύθερη κίνηση και δημιουργικό παιχνίδι, κουκλοθέατρο, κούκλες και στολές θεάτρου, μουσικά όργανα, πίνακας πενταγράμμου, προβολέας και οθόνη προβολής, μαξιλάρια, υλικά χειροτεχνίας και ζωγραφικής, βιβλιοθήκη με τακτοποιημένο το εκπαιδευτικό υλικό ανά τάξη.

Στην συνέλευση η οποία πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου Δημοτικού Χώρας ετέθη η ερώτηση από γονέα – υπάλληλο του Δήμου, «γιατί το παίρνετε προσωπικά;». Απαντάμε λοιπόν  ως  εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων,  κάποιοι εκ των οποίων  εργάζονται σε σχολεία της Καλύμνου 15 χρόνια, σε τρία και περισσότερα σχολεία ανά έτος, πως, ναι, το παίρνουμε προσωπικά. Παίρνουμε προσωπικά τις σπουδές μας, τη δουλειά μας, τους συναδέλφους μας,  τον κόπο μας, τους μαθητές μας, τα παιδιά μας που με απόλυτη εμπιστοσύνη με τη σειρά μας εμπιστευόμαστε στα χέρια των συναδέλφων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Και το παίρνουμε προσωπικά  γιατί με την απόφαση που πάρθηκε θεωρώντας τις αίθουσες «μη λειτουργικές» απαξιώνετε το ρόλο και την ύπαρξή μας στην εκπαίδευση.

Ποιος όμως μπορεί να πει  και με ποια προσόντα μπορεί κρίνει ότι στην παιδεία είναι πιο σημαντική η γλώσσα και τα μαθηματικά και όχι η μουσική, η γυμναστική, η προσωπική έκφραση, οι υπολογιστές ή οι ξένες γλώσσες; Κομπάζουμε για την αρχαία Ελλάδα και το ένδοξο παρελθόν μας χωρίς να σκεφτούμε ότι τα χρόνια εκείνα η Μουσική και η Γυμναστική προηγούνταν  των υπολοίπων μαθημάτων, η μεν για την ψυχή η δε για το σώμα. Και Ω! του θαύματος, παρόλα αυτά, υπήρξαν Φιλόσοφοι, Ποιητές, Ιστορικοί, Γιατροί και όλοι αυτοί για τους οποίους είμαστε περήφανοι..

Ο διευθυντής του σχολείου, όπως και πολλοί άλλοι συνάδελφοι,, δεν είναι απλός δάσκαλος ούτε διευθυντής της καρέκλας (αν και δεν  υπάρχει τίποτα «απλό» στον όρο και το καθήκον του δασκάλου) αλλά χρόνια τώρα κρατάει γραφείο, κάνει μάθημα, τελεί χρέη ηλεκτρολόγου, υδραυλικού, χτίστη, μπογιατζή, καθαρίστριας, κηπουρού και όσα χρόνια έχουμε την τιμή να συνεργαζόμαστε μαζί του ανταποκρίνεται στην εντέλεια στις ανάγκες των συναδέλφων του με σεβασμό και προσωπικό κόπο.  Είναι από τους ανθρώπους που κάνουν τη δουλειά αυτή λειτούργημα, και αξιώνουν τον όρο «Δάσκαλος». Ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση, την ουσιαστική και σφαιρική παιδεία, για την ασφάλεια των παιδιών, κυρίως όμως αγαπάει τα παιδιά και το σχολείο! Ας αναλογιστούμε λοιπόν ως άνθρωποι ενός κάποιου πνευματικού επιπέδου και ως γονείς που υποστηρίζουμε ότι θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας και από τα οποία θα έχουμε αύριο την απαίτηση να λειτουργούν ως σύγχρονοι, ευαισθητοποιημένοι και καλλιεργημένοι άνθρωποι και πολίτες ποιο είναι το πρόβλημα και τι θέλουμε για την παιδεία των παιδιών μας: να ανοίγουμε σχολεία, αίθουσες λειτουργικές που να προάγουν τα διαφορετικά ταλέντα, την ανθρώπινη έκφραση, την ικανότητα να σταθούν τα παιδιά μας στον έξω κόσμο γνωρίζοντας γλώσσες, να χειρίζονται υπολογιστές,  χώρους έκφρασης όπου να μπορούν  να χαίρονται την παιδικότητα τους, να ανοίγουμε βιβλιοθήκες ή ζητάμε τη μετάθεση του προβλήματος αλλού, όπως ξέρουμε καλά σε αυτή τη χώρα;

Τα παιδιά μας  στο νησί αυτό στερούνται βασικούς χώρους:  παιδικές χαρές, θέατρο, κινηματογράφο. Υπάρχουν φροντιστήρια στα οποία  τρέχουν τα παιδιά όλη μέρα και ένα στεγνό σύστημα που τα προετοιμάζει για τις πανελλήνιες από την Α Δημοτικού. Στερείστε λοιπόν την τέχνη από τα σχολεία, βγάλτε την οποιαδήποτε σφαιρικότητα από την παιδεία, αφαιρέστε το χρώμα και αφήστε μας να παράγουμε καταθλιπτικά ρομποτάκια χωρίς κριτική σκέψη, φαντασία ή χαρά. Ελάτε να απαιτήσετε από αυτά αύριο να γίνουν γιατροί με ενσυναίσθηση, δικηγόροι που να προάγουν το κοινό καλό, μητέρες που θα τραγουδάνε στα παιδιά τους για καληνύχτα το νέο άσμα «μαμά» και Δήμαρχοι που θα νοιάζονται για τον τόπο τους, θα φτιάξουν παιδικές χαρές, θα είναι ευαισθητοποιημένοι ως προς το περιβάλλον, την ανακύκλωση, θα προάγουν τις τέχνες και δε θα διχάζουν το λαό στρέφοντας τον ένα εναντίον του άλλου παρά θα αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων και της απραξίας τους.

Λύσεις υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν, σχολεία όπως το κτήριο της Ψηλιανής έχουν αφεθεί στη μοίρα τους να σαπίζουν και να γίνονται στέκι ναρκωτικών.  To πρόβλημα στέγασης θα είχε επιλυθεί με έγκαιρη πρόβλεψη και προγραμματισμό. Αντί να ντρεπόμαστε που εκμεταλλευόμαστε κτήρια της Ιταλοκρατίας και δεν είμαστε σε θέση ούτε να τα συντηρήσουμε παρά τα αφήνουμε να καταρρέουν  και αντί να χαιρόμαστε που αυξάνεται ο πληθυσμός σχολείων όπως του Πανόρμου, και του Χωριού (βαθμίδες δεν δέχομαι να διαχωρίσω), αντί να φτιάχνουμε αίθουσες, να βοηθάμε ανθρώπους που έχουν όρεξη να δουλέψουν, να δημιουργήσουν,  να φτιάχνουμε Σχολεία, αντ’ αυτών  να ρίχνουμε το μπαλάκι μεταξύ Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας, να βάζουμε τους ανθρώπους στους οποίους εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας να φιλονικούν.

Κάλυμνος, 22-9-2019

Οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων:

  1. Μακρυλλού Ειρήνη, καθηγήτρια Μουσικής
  2. Δρούτσα Ιωάννα, καθηγήτρια Θεατρικής Αγωγής
  3. Μεταλληνός Δημήτριος, καθηγητής Πληροφορικής
  4. Πουγαρίδης Χρήστος, καθηγητής Εικαστικών
  5. Παπαγεωργίου Γεώργιος, καθηγητής Φ.Α.
  6. Κουκουβά Αγγελική, καθηγήτρια Φ.Α.
  7. Μαΐλλη Θεμελίνα, καθηγήτρια Αγγλικών
  8. Ρωμανού Μαρία, καθηγήτρια Αγγλικών
  9. Μπατζέλα Όλγα, καθηγήτρια Θεατρικής Αγωγής
  10. Χάιτα Στεφανία, καθηγήτρια Γερμανικών
  11. Μακρυλλός Μιχάλης, καθηγητής Αγγλικών
  12. Τηλιακού Φωτεινή, καθηγήτρια Γαλλικών

Συνυπογράφουν οι εκπαιδευτικοί:

  1. Αλαχούζου Φουκαΐνα, δασκάλα
  2. Γαλουζή Νομική, δασκάλα
  3. Γκαμαράζης Ευάγγελος, δάσκαλος
  4. Πλάτση Αγγελική, δασκάλα
  5. Σεργίου Ειρήνη, δασκάλα
  6. Χαλιπήλια Διονυσία, δασκάλα
  7. Λαζαρίδη Ελένη, δασκάλα
  8. Ζήσης Σπυρίδων, δάσκαλος
  9. Σκαρούλλη Άννα, δασκάλα
  10. Μπιλλήρη Μαρία, δασκάλα
  11. Καραγεωργίου Καλλιόπη, δασκάλα
  12. Αλαχούζου Ασπασία, δασκάλα
  13. Βλάμου Χρυσούλα, δασκάλα
  14. Αλαχούζος Αντώνιος, δάσκαλος
  15. Μπόλης Ιωάννης, δάσκαλος
  16. Χαλκίτη Σεβαστή, δασκάλα
  17. Φενερίδη Έλλη, δασκάλα
  18. Κορφιά Θεμελίνα, δασκάλα
  19. Παντελίδου Αγγελική-Εμμέλια, δασκάλα
  20. Σταυροπούλου Ειρήνη, δασκάλα
  21. Καφεσάκη Αργυρώμ δασκάλα
  22. Ρογαλίδη Βαρβάρα, δασκάλα
  23. Διάδου Ειρήνη, δασκάλα
  24. Ιάκωβος Ιωάννης, δάσκαλος
  25. Ευθυμίου Ευθύμιος, δάσκαλος
  26. Τσουγκράνη Πολυξένη, δασκάλα
  27. Πουγούνια Αικατερίνη, δασκάλα
  28. Μαγκούλια Καλλιόπη, δασκάλα
  29. Χαραλάμπου Μαρία, δασκάλα
  30. Μαντζόλη Όλγα, δασκάλα
  31. Πατανά Θεμελίνα, δασκάλα
  32. Γιαλεσάκη Μαρία, δασκάλα
  33. Καλιδώνη Κυριακή, δασκάλα
  34. Παπαχατζή Αθανασία, δασκάλα
  35. Τυράκη Καλοτίνα-Μαρία, δασκάλα
  36. Μπέλεσης Ιωάννης, δάσκαλος
  37. Κουτσουμάνη Αθανασία, δασκάλα
  38. Φίλτσου Νίκη, δασκάλα
  39. Νικολαΐδης Δημήτριος, δάσκαλος
  40. Καζώνη Παρασκευή, δασκάλα
  41. Μάγκου Άννα, δασκάλα
  42. Οικονόμου Θεμιστοκλής, δάσκαλος
  43. Στάλα Σεβαστή, δασκάλα
  44. Σαρούκου Νίκη, δασκάλα
  45. Τυρίκος Φραζής, δάσκαλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s