bib-1Η Μαρία Ζαΐρη γράφει για το βιβλίο του Γιάννη Θ. Πατέλλη «Συγκοινωνίες και επικοινωνίες στην Κάλυμνο του χθες» από τις εκδόσεις του Αναγνωστηρίου «Αι Μούσαι» και επιμέλεια και εκτύπωση της Νίκης Μαυροστόμου – Δροσάκη.

Αγαπητέ Γιάννη

Συνταξιδιώτη, για πόσα χρόνια δε θέλω να μετρήσω, στο καράβι του Αναγνωστηρίου, δε θα πω ότι ξαφνιάστηκα με το καινούργιο σου βιβλίο. Ξέρω ότι πάντα ψάχνεις, πάντα αξιολογείς και εν τέλει ολοκληρώνεις αυτά που προγραμματίζεις. Γιατί είσαι από τους ανθρώπους που θέλουν να αφήσουν κάτι πίσω τους.

Πρωτότυπο το θέμα σου «Συγκοινωνίες και επικοινωνίες στην Κάλυμνο του χθες» που καλύπτει, όπως όρισες, πάνω από

ένα αιώνα (1860-1980). Συγχρόνως όμως τόσο καθημερινό που ακουμπά μεγάλη μερίδα συμπατριωτών που θα ανακαλύψουν στις σελίδες του την προσωπική τους ιστορία.

Ξεκινά γλυκά γλυκά, απ’ όταν άρχισε να γίνεται πόλη η Πόθια και να αποκτά οδικούς άξονες και συνεχίζει αναπτύσσοντας πάντα με δυσκολίες, γιατί τα χρήματα ποτέ δεν περίσσευαν, όλα αυτά που είναι απαραίτητα για κατοικημένη περιοχή: συγκοινωνίες, επικοινωνίες, ηλεκτροφωτισμό, μέσα μεταφοράς, χερσαία και θαλάσσια, παράλληλα με τις αλλαγές που γίνονταν στο νησί με το πέρασμα του χρόνου. Έτσι κλείνει μέσα του αυτά που οι μεγαλύτεροι σαν παραμύθι διηγούνται στους νεώτερους, όταν φυσικά αυτοί έχουν τη διάθεση να τους ακούσουν. Πως πήγαιναν  π.χ. στις εξοχές με γαϊδούρια και μουλάρια που έσερναν κάρα, πως προσέγγιζαν οι ταξιδιώτες τα πλοία με λάντζες, πως πετρελαιοκίνητα καΐκια ήταν μέσα επικοινωνίας με το Βαθύ και αλλού και τόσα άλλα αναχρονιστικά πια για την εποχή μας. Ακόμα, τα πρώτα ελάχιστα ταξί, τα πρώτα λεωφορεία, οι πρώτες λάμπες φωτισμού, τα πρώτα τηλέφωνα που χρειάζονταν τις τηλεφωνήτριες κ.λ.π. κ.λ.π.

Ωστόσο η ψυχή αυτού του βιβλίου δεν είναι μόνο οι πληροφορίες, τα συστήματα και οι τεχνολογίες, τα ονόματα των πρωταγωνιστών. Είναι η εποχή που αναδύεται και ζητά τη θέση της στην ιστορία, είναι τα σφυρίγματα των πλοίων, τα δυνατά κλάξον των αυτοκινήτων με την μανιβέλα, είναι η φωνή του ντελάλη, ο κόσμος με το ήθος και τις φορεσιές του, το αλλοτινό τοπίο που ζωντανεύει μέσα από τις φωτογραφίες. Κι είναι και το ύφος το μειλίχιο και κατανοητό που λες και προορίζεται για τους «ανθρώπους του μόχθου» στους οποίους είναι και αφιερωμένο.

Μια εργασία που ανασκαλεύει τη ζωή πολλών και αφήνει κάτι ουσιαστικό στην ιστορία του νησιού.

Και μια ευχή, αγαπητέ Γιάννη, όχι τυπική : Και εις άλλα με υγεία.

Με αγάπη

Μαρία Ζαΐρη

 Κάλυμνος, Μέσα Ιουλίου 2020.

bib-2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s