Γράφει η Νικητάδαινα (Νίκη) Ρεϊση

Κριτική για τα βιβλία “Πώς βίωσα το δικό μου καρκίνο”, της Μίκας Ορφανού και “Α΄ Συνέδριο Ιστορίας της Ελληνικής Ιατρικής. Εν Αθήναις 1935. Γιατροί και ιατρικά δρώμενα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου” , του Λάζαρου Βλαδίμηρου

Η Μίκα Ορφανού κι ο Λάζαρος Βλαδίμηρος είναι γιατροί. Καλυμνιακής καταγωγής. Καλυμνιά από γεννησιμιού της η Μίκα και Καλύμνιος της καρδιάς ο Λάζαρος.

Και οι δυο λατρεύουν το επάγγελμά τους. Το βίωσαν ως λειτούργημα ιερό!!! Λατρεύουν τον άνθρωπο και το αποδεικνύουν σε κάθε ευκαιρία της απλής πλέον καθημερινότητάς τους, αφού και οι δύο είναι συνταξιούχοι. Γι’ αυτούς κάθε ζωή τη θεωρούν ως ξεχωριστή, μοναδική. Την προσεγγίζουν με σεβασμό. Εκμαιεύουν και αναδεικνύουν την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης φύσης μέσα από την αυθεντικότητά της, γιατί οι ίδιοι είναι αυθεντικοί. Κι όταν αυτή η πολύτιμη ζωή μας για κάποιο λόγο κλονίζεται, όταν το πολύτιμο αγαθό της υγείας, που με σοβαρότητα υπηρέτησαν, ταλαντεύεται και χάνει την ισορροπία του κάποιες φορές, αυτή η Μίκα και αυτός, ο Λάζαρος, τείνουν το χέρι τους για να κρατηθείς. Το μαρτυρεί η γενναιοδωρία ψυχής που υπερχειλίζει το καλοσυνάτο χαμόγελό τους. Έτσι πορεύτηκαν στη ζωή τους την επαγγελματική και την προσωπική. Ανθρωποκεντρική προσέγγιση.

“Σας εκμυστηρεύομαι ότι αγάπησα την Ιατρική, αφού πρώτα είχα αγαπήσει τον Άνθρωπο”, γράφει η Μίκα στο εξαιρετικής σημασίας βιβλίο που η ίδια έγραψε και κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο “Πώς βίωσα το δικό μου καρκίνο”. Με ιδιαίτερες ευαισθησίες και οι δύο ως άνθρωποι στον ιατρικό χώρο. Η Μίκα “συνάντησε” μιαν ατυχή περίοδο, τον καρκίνο του μαστού. Μια μάστιγα για το γυναικείο πληθυσμό που χτυπά την πόρτα εκεί που δεν το περιμένει καμιά. Η περιγραφή όλης αυτής της περιπέτειας, λεπτομερής τόσο σε ιατρικό περιεχόμενο όσο και σε συναισθηματικό. Με αξιοπρέπεια, ορθή επιστημονική τεκμηρίωση του προβλήματος και ορθολογική προσέγγιση. Πληθωρική η γραφή της. Και όπως αναφέρει ο κ. Αποστολίδης στην επιστολή του, η οποία επισυνάπτεται του βιβλίου, από μια “έντιμη λειτουργό” … “και σε εξαιρετικά ελληνικά”. Και στο πλάι ο άντρα της ο γιατρός-γυναικολόγος κ. Λάζαρος Βλαδίμηρος. “Η αποδοχή, η τρυφερότητα και η ζεστασιά του στάθηκαν για μένα το λίκνο που νανούριζε το λαβωμένο μου κορμί, την προδομένη ταυτότητα, την ανεξαρτησία και χαμένη μου αυτοεκτίμηση κι αυτοπεποίθηση”.

Ένα βιβλίο που αγγίζει τα όρια της ψυχής, με νότες αισιοδοξίας όμως, ελπίδας μέσα από μια δική μας πραγματικότητα που μπορούμε να διαφεντέψουμε από μόνες μας.

Με αυτά που περνούν από το χέρι μας. Με τη διατροφή, την άσκηση, την καλή διάθεση, τις δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, πολύτιμα όπλα, την πίστη στο Θεό, τη φύση, τη ζωή, τον Άνθρωπο.

Κι έρχεται ως επιστέγασμα μιας ζωής γεμάτης σε εμπειρίες επαγγελματικής φύσεως και απόλυτης αφοσίωσης και πίστης στην ιατρική επιστήμη, το βιβλίο του κ. Λάζαρου Ε. Βλαδίμηρου με τίτλο : “Α΄ Συνέδριο Ιστορίας της Ελληνικής Ιατρικής. Εν Αθήναις 1935. Γιατροί και ιατρικά δρώμενα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου”. “Μανιώδης συλλέκτης από τα φοιτητικά μου χρόνια για οτιδήποτε έχει σχέση με την ιατρική μας ιστορία …”  γράφει ο ίδιος στο εισαγωγικό του σημείωμα. Πραγματικά μόνο ένας μανιώδης συλλέκτης, με πάθος για την έρευνα του επιστημονικού του πεδίου, θα μπορούσε να σκεφτεί πως τα πρακτικά ενός ιατρικού συνεδρίου την εποχή της δεκαετίας του ΄30, θα μπορούσαν να αποτελέσουν σήμερα, έναυσμα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου, που στις σελίδες του αποτυπώνεται με σοβαρότητα και την επιστημοσύνη του συγγραφέα, όχι μόνο η πολύτιμη συνδρομή της ιατρικής επιστήμης στην υγεία του ανθρώπου μέσα από τη θεματολογία αλλά και των ίδιων των ιατρών μέσα από τις βιογραφίες των οποίων, περνάει όλη η ιατρική ιστορία αυτής της σύγχρονης ελληνικής ιατρικής επιστήμης και της επάρκειά της σε πραγματικά ανεπαρκείς εποχές από άποψη τεχνολογίας και υποστηρικτικών μέσων και πρακτικών.

Προσωπικότητες του ιατρικού χώρου, που άφησαν ανεξίτηλα τα επιστημονικά τους αποτυπώματα, καθοδήγησαν τους νεότερους που ακολούθησαν τα ίχνη τους, με τις γνώσεις, την εμπειρία και την αγάπη τους για το λειτούργημα αυτό που λέγεται ιατρική επιστήμη. Όπως και αυτόν τον εξαιρετικό άνθρωπο και συνάμα εξαιρετικό γιατρό που λέγεται Λάζαρος Βλαδίμηρος.

“Φίλε αναγνώστη,

Από ένα ταπεινό εύρημα σε παλαιοπωλείο της Αθήνας, από ένα μικρό απομεινάρι του ιατρικού μας παρελθόντος, σχηματίστηκε το μικρό βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου. Ένα ιατρικό συνέδριο που προγραμματίστηκε κατά το Μεσοπόλεμο και τελικά δεν πραγματοποιήθηκε, μπορεί να αποτελέσει το θέμα ενός βιβλίου ;

Η έκδοση αυτή δίνει την απάντηση”, αναφέρει ο ίδιος  στο οπισθόφυλλό του.

Ένα πολύτιμο βιβλίο χαρτογράφησης της ιατρικής “προσωπικότητας” ως έννοιας και ως πρακτικής σε χέρια άξιων λειτουργών της.

Από τον πολυγραφότατο συγγραφέα ιατρικών συγγραμμάτων και Άνθρωπο κ. Λάζαρο Βλαδίμηρο.

Ο κ. Λάζαρος Ε. Βλαδίμηρος είναι ο συγγραφέας του βιβλίου ‘’Σκεύος Ζερβός. Πρωτοπόρος Γιατρός, Ερευνητής, Συγγραφέας, Εθνικός Ευεργέτης & Πολιτικός’’.

Με σεβασμό και εκτίμηση

Νικητάδαινα (Νίκη) Ρεΐση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s